جدول حد تنظیم ترمز: کورس میل‌فشار مجاز بر اساس نوع محفظه

حدود تنظیم ترمز، حداکثر کورس میل‌فشار اعمال‌شده مجاز برای یک محفظه ترمز هوایی مشخص است. اندازه‌گیری را با موتور خاموش، فشار مخزن بین ۹۰ و ۱۰۰ psi، ترمزدستی آزاد و اعمال کامل ترمز انجام دهید: اگر میل‌فشار به حد آن محفظه برسد یا از آن عبور کند، ترمز خارج از تنظیم است و در بازرسی جاده‌ای به‌عنوان ترمز معیوب محسوب می‌شود. برای رایج‌ترین محفظه در جاده — محفظه گیره‌ای نوع ۳۰ با کورس استاندارد — این حد ۲ اینچ است. یک نوع ۳۰ کورس‌بلند با حداکثر کورس مجاز ۳.۰ اینچ، تا ۱/۲-۲ اینچ مجاز است.

چرا کورس اعمال‌شده عدد مهمی است

یک محفظه ترمز هوایی نیرو را به‌صورت پنوماتیک تولید می‌کند: فشار هوا دیافراگم را در برابر فنر بازگشت فشار می‌دهد، و میل‌فشار تنظیم‌کننده را حرکت می‌دهد که کم‌بست S را می‌چرخاند و لنت‌ها را باز می‌کند. هرچه میل‌فشار مسیر بیشتری طی کند، نیروی کمتری به ترمز اصلی می‌رسد و هوای بیشتری در هر اعمال مصرف می‌شود. ترمزی که در حد نهایی خود قرار دارد هنوز هم کامیون را در جاده خشک و صاف متوقف می‌کند، اما در سربالایی طولانی که کاسه‌ترمزها گرم و منبسط می‌شوند، کورس قابل استفاده کافی ندارد و در اعمال‌های پی‌درپی به کندی بازیابی می‌شود.

دو عامل حد را تعیین می‌کنند: خانواده طراحی محفظه (گیره‌ای، پیچی، روتوچمبر یا DD3) و شماره اندازه آن. شماره اندازه به‌تنهایی کافی نیست. یک نوع ۳۰ کورس استاندارد و یک نوع ۳۰ کورس‌بلند حدود متفاوتی دارند، و اشتباه گرفتن این دو رایج‌ترین خطایی است که در تعمیرگاه رخ می‌دهد.

محفظه‌های گیره‌ای کورس استاندارد

این‌ها محفظه‌های سنتی هستند که در کشنده‌ها، تریلرها و تجهیزات کاری قدیمی‌تر یافت می‌شوند. قطر خارجی سریع‌ترین راه برای تأیید اندازه است وقتی برچسب خوانا نیست.

محفظه‌های گیره‌ای کورس‌بلند

محفظه‌های کورس‌بلند کورس ذخیره اضافی دارند و در بیشتر تجهیزات مدل جدید استاندارد هستند. آن‌ها با یک برجستگی ورودی هوای مربعی، برچسب شناسایی ذوزنقه‌ای و حداکثر کورس نامی — ۲.۵ یا ۳.۰ — که روی برچسب یا بند گیره درج شده، شناسایی می‌شوند. توجه کنید که یک نوع ۳۰ کورس‌بلند با رده ۲.۵ همان حد ۲ اینچ نوع ۳۰ استاندارد را دارد؛ فقط واحدهای رده ۳.۰ کورس اضافه به دست می‌آورند.

اگر نمی‌توانید نوع محفظه را با قطعیت تشخیص دهید، حد کورس استاندارد کوتاه‌تر را اعمال کنید. فرض کردن کورس‌بلند برای محفظه‌ای که در واقع استاندارد است، دقیقاً همان چیزی است که باعث توقیف کامیون در باسکول می‌شود.

حدود انواع پیچی، روتوچمبر و DD3

تجهیزات قدیمی‌تر و تخصصی هنوز از این خانواده‌ها استفاده می‌کنند. محفظه‌های پیچی به‌جای عدد، با حروف مشخص می‌شوند، و روتوچمبر به‌طور محسوسی نسبت به محفظه گیره‌ای با همان رده باریک‌تر است.

نحوه اندازه‌گیری کورس اعمال‌شده میل‌فشار

1. روی زمین صاف پارک کنید و چرخ‌ها را مهار کنید. موتور را روشن نگه دارید تا گاورنر قطع کند — در سیستم سالم این معمولاً در محدوده ۱۲۰ تا ۱۳۵ psi رخ می‌دهد، با سیستم کاملاً شارژ حدود ۱۲۰ psi — سپس آن را خاموش کنید.
2. ترمزهای سرویس را باد خالی کنید تا گیج‌ها بین ۹۰ و ۱۰۰ psi را نشان دهند. در این محدوده بمانید؛ هشدار کمبود هوا معمولاً حدود ۶۰ psi فعال می‌شود و ترمزهای فنری زیر آن شروع به اعمال می‌کنند.
3. دسته ترمزدستی را آزاد کنید تا ترمزهای فنری کاملاً آزاد و توسط هوا نگه داشته شوند.
4. با ترمزهای آزاد، محل خروج میل‌فشار از محفظه را با گچ یا ماژیک علامت‌گذاری کنید.
5. از یک همکار بخواهید ترمز را کاملاً اعمال کرده و روی پدال نگه دارد.
6. از سطح محفظه تا علامت اندازه‌گیری کنید. این فاصله همان کورس اعمال‌شده است. آن را با جدول همان محفظه دقیق مقایسه کنید و در هر چرخ تکرار کنید.

کورسی که با چرخ‌های بلندشده از زمین و اهرمی روی تنظیم‌کننده اندازه‌گیری می‌شود، درباره لقی آزاد و فاصله لنت اطلاعات می‌دهد. این عددی متفاوت از کورس اعمال‌شده در فشار ۹۰ تا ۱۰۰ psi است، و این دو هرگز نباید با یک حد یکسان بررسی شوند.

چه زمانی یک ترمز خارج از تنظیم، کامیون را از سرویس خارج می‌کند

رسیدن به حد تنظیم مجدد، یک ترمز را معیوب می‌کند؛ به‌طور خودکار خودرو را متوقف نمی‌کند. طبق معیارهای خروج از سرویس در آمریکای شمالی، یک خودرو یا ترکیب زمانی از سرویس خارج می‌شود که ترمزهای معیوب به ۲۰ درصد یا بیشتر ترمزهای سرویس آن واحد برسند. در یک کشنده-تریلر پنج‌محوره با ده ترمز سرویس، رسیدن دو ترمز به حد یا فراتر از آن کافی است. ترمزهای محور فرمان و خودروهای مسافربری با سخت‌گیری بیشتری ارزیابی می‌شوند، و نقص یافت‌شده روی محور فرمان در بازرسی جاده‌ای ترمز وزن بیشتری دارد.

وقتی یک ترمز خارج از حد است چه باید کرد

خودروهای ترمز هوایی ساخته‌شده از اواخر سال ۱۹۹۴ از تنظیم‌کننده‌های خودکار استفاده می‌کنند. یک تنظیم‌کننده خودکار خارج از تنظیم در حال گزارش یک خطاست، نه درخواست بازگشت به عقب. تنظیم دستی علت واقعی را پنهان می‌کند — تنظیم‌کننده گیرکرده، دسته یا پین فرسوده، کم‌بست خشک یا گیرکرده، لنت‌های فرسوده، کاسه‌ترمز ترک‌خورده یا بیش‌ازحد بزرگ، یا بازوی تنظیم‌کننده نصب‌شده در زاویه اشتباه — و کورس ظرف چند روز دوباره خارج از حد می‌شود. مکانیزم را تشخیص دهید، قطعه فرسوده را تعویض کنید، سپس کورس را در هر چرخ تأیید کنید. برای دنباله کامل به روش تنظیم تنظیم‌کننده و نحوه کار تنظیم‌کننده‌ها مراجعه کنید.

وقتی زیر خودرو هستید، موارد پشتیبان را نیز بررسی کنید: دیافراگم محفظه از نظر نشتی، سایش پین دسته، هم‌راستایی و زاویه میل‌فشار در تنظیم‌کننده، و اینکه آیا یک محفظه با نوع متفاوتی نسبت به محفظه هم‌محور خود تعویض شده است. محفظه‌های نامتناظر در دو طرف، گشتاور ناهماهنگ و کشش هنگام ترمزگیری ایجاد می‌کنند.

ترمزهای دیسکی هوایی از جدول کورس استفاده نمی‌کنند

ترمزهای دیسکی پنوماتیک از همان منبع هوا استفاده می‌کنند اما محرک متفاوتی دارند. تنظیم‌کننده داخلی و خودتنظیم است، بنابراین وضعیت با فاصله کاری بین لنت و دیسک به‌علاوه ضخامت باقیمانده لنت و دیسک در برابر مشخصات سازنده ارزیابی می‌شود. هرگز حدود کورس ترمز کاسه‌ای را برای محور دیسکی اعمال نکنید.

ارقام بالا حدود بازرسی رایج در آمریکای شمالی هستند. تأمین‌کنندگان محفظه و سازندگان خودرو در برخی کاربردها مقادیر سرویس سخت‌گیرانه‌تری منتشر می‌کنند، و دفترچه راهنمای سرویس فعلی شاسی خاص شما همیشه مرجع نهایی است.