نحوه کار سیستم‌های ترمز بادی: راهنمای کامل کامیون و تریلر

سیستم ترمز بادی کامیون از هوای فشرده — نه مایع هیدرولیک — برای اعمال ترمزها استفاده می‌کند. یک کمپرسور متصل به موتور مجموعه‌ای از مخازن را تا حدود ۱۲۰ psi شارژ می‌کند، و وقتی شیر پدال (تردل) را فشار می‌دهید، آن هوای ذخیره‌شده از طریق شیرهای رله و رهاسازی سریع به محفظه‌های ترمز روی هر چرخ می‌رسد. محفظه‌ها اس‌کم یا کالیپر دیسک را فشار می‌دهند که ترمزها را می‌بندد؛ پدال را رها کنید و هوا تخلیه می‌شود و چرخ‌ها آزاد می‌شوند. این کل ایده در یک نفس است — بقیه این صفحه هر بخش را به‌ترتیب بررسی می‌کند.

چرا هوا به‌جای مایع هیدرولیک؟

خودروهای سواری از ترمز هیدرولیک استفاده می‌کنند چون سبک و دقیق است. کامیون‌های سنگین، اتوبوس‌ها و تریلرها به سه دلیل عملی از هوا استفاده می‌کنند. اول، هوا رایگان و خودتأمین‌کننده است — هرگز مانند سیستم هیدرولیک نشتی‌دار «تمام» نمی‌شود. دوم، هوا به‌راحتی از طریق کوپلینگ‌های ساده گلدهند بین تراکتور و هر تریلری لوله‌کشی می‌شود. سوم و مهم‌تر از همه، ترمزهای بادی برای ایمنی طراحی شده‌اند: همان هوای ذخیره‌شده که امکان توقف را می‌دهد، ترمزهای پارک را نیز رها نگه می‌دارد، بنابراین نشتی جدی باعث توقف کامیون می‌شود نه حرکت آن.

چون پنوماتیک است، سیستم ترمز بادی مانند خودرو سواری «هواگیری» نمی‌شود. در عوض آب مخازن را تخلیه می‌کنید و رطوبت را با درایر هوا مدیریت می‌کنید. اشتباه گرفتن این دو، رایج‌ترین خطای تکنسین‌های تازه‌کار در خودروهای سنگین است.

سیستم ترمز بادی، بخش‌به‌بخش

هوا را از جایی که ساخته می‌شود تا جایی که کار انجام می‌دهد دنبال کنید:

۱. ساخت و ذخیره هوا

کمپرسور ترمز بادی روی موتور نصب و توسط آن رانده می‌شود، و به‌صورت پیوسته پمپاژ می‌کند. گاورنر فشار مخزن را زیر نظر دارد: وقتی سیستم به کات‌اوت می‌رسد، به آنلودر کمپرسور سیگنال می‌دهد تا پمپاژ هوا به مخازن را متوقف کند؛ وقتی فشار به کات‌این افت کند، کمپرسور را دوباره لود می‌کند. بین کمپرسور و مخازن، درایر هوا بخار آبی را که در غیر این صورت در مخازن جمع شده و در هوای سرد سوپاپ‌های ترمز را می‌بندد، جدا می‌کند. کمپرسورها و گاورنرهای آنها قطعات مستهلک‌شونده هستند — اگر افزایش فشار کند باشد یا سیستم پیوسته چرخه بزند، از همان‌جا شروع به بررسی کنید. جایگزین‌های هم‌رده OE در مجموعه کمپرسور ترمز بادی واِیدن موجود است.

۲. تنظیم هوا برای چرخ‌ها

فشار دادن شیر تردل مسیری از مخازن به محفظه‌های ترمز باز می‌کند. به‌جای فرستادن تمام آن هوا در طول کامیون و بازگشت، شیرهای رله نصب‌شده نزدیک محورها یک سیگنال «فرمان» کوچک از پدال دریافت می‌کنند و یک پورت بزرگ محلی از تانک نزدیک باز می‌کنند — به‌طوری‌که ترمزهای عقب تقریباً به همان سرعت جلو اعمال می‌شوند. شیرهای رهاسازی سریع عکس این کار را در رهاسازی انجام می‌دهند و هوای محفظه را درست در محور به اتمسفر تخلیه می‌کنند تا ترمزها سریعاً رها شوند. به همین دلیل صدای هیس تیز هوا را هنگام ترمزگیری و رهاسازی کامیون می‌شنوید.

۳. تبدیل هوا به نیروی گیره‌ای

روی هر چرخ، محفظه ترمز یک محفظه آب‌بندی‌شده با دیافراگم لاستیکی و میله‌فشاری است. هوای ورودی دیافراگم را فشار می‌دهد، میله کشیده می‌شود و تنظیم‌کننده اسلک روی انتهای میل‌بادامک را می‌چرخاند. در ترمز درام، آن میل‌بادامک یک اس‌کم را می‌چرخاند و لنت‌ها را به درام باز می‌کند؛ در ترمز دیسکی بادی، همان نیروی هوا کالیپر را به روتور می‌راند. تنظیم‌کننده‌های اسلک مسافت حرکت میله را تعیین می‌کنند — سفر بیش از حد (خارج از تنظیم) یکی از دلایل اصلی رد شدن بازرسی‌های ترمز است.

ترمزهای سرویس در مقابل ترمزهای پارک/اضطراری (فنری)

این بخشی است که مردم را غافلگیر می‌کند. یک خودروی سنگین در واقع دو عملکرد ترمزی را در بسیاری از محفظه‌های عقب دارد:

• ترمزهای سرویس — با فشار هوا هنگام فشردن پدال اعمال می‌شوند. پدال بیشتر، هوای بیشتر، ترمزگیری بیشتر. این ترمز معمولی و روزمره شماست.
• ترمزهای پارک/اضطراری — با فشار هوا در برابر یک فنر داخلی سنگین، در حالت خاموش نگه داشته می‌شوند. برای پارک کردن، یک شیر داشبورد را می‌کشید که هوا را از آن بخش فنری تخلیه می‌کند، و فنر به‌صورت مکانیکی ترمز را اعمال می‌کند. چون فنری هستند، در صورت افت بیش‌ازحد فشار سیستم — معمولاً حدود ۲۰–۴۵ psi — به‌طور خودکار نیز اعمال می‌شوند.

این وارونگی قلب ایمنی کل طراحی است: حالت پیش‌فرض استراحت کامیون «ترمز روشن» است. هوا همان چیزی است که آنها را رها نگه می‌دارد.

طراحی ایمن و مدار دوگانه

کامیون‌های مدرن از یک سیستم ترمز بادی دوگانه استفاده می‌کنند — دو مدار مستقل (اولیه و ثانویه) که از مخازن جداگانه تغذیه می‌شوند. اگر یک مدار نشتی کند، مدار دیگر همچنان خودرو را متوقف می‌کند. هشدار کم‌بودن هوا (بوق و چراغ) حدود ۶۰ psi فعال می‌شود تا راننده را پیش از افت ترمزهای فنری آگاه کند. در ترکیب با اعمال خودکار ترمز فنری، این لایه‌ها تضمین می‌کنند که هیچ خرابی واحدی راننده را بدون هیچ ترمزی رها نمی‌کند.

فشارهای کارکرد معمول

اعداد دقیق بر حسب سازنده و خودرو متفاوت است، پس همیشه به پلاک مشخصات و دفترچه سرویس دستگاه خود مراجعه کنید.

سالم نگه داشتن سیستم

یک سیستم ترمز بادی به تعمیر و نگهداری ساده پاسخ می‌دهد: مخازن را به‌طور منظم تخلیه کنید، کارتریج درایر هوا را طبق برنامه سرویس کنید، تنظیم‌کننده‌های اسلک را در محدوده استاندارد نگه دارید، و زمان‌های افزایش و افت فشار را زیر نظر بگیرید. وقتی یک قطعه اصلی فرسوده می‌شود، آن را با قطعه هم‌رده OE صحیح جایگزین کنید نه یک جایگزین نامتناسب — فشارها و چرخه‌های کاری اینجا اغماض‌ناپذیرند. می‌توانید اجزای اصلی سیستم ترمز بادی شامل کمپرسورها، شیرها و کیت‌های تعمیر را از واِیدن اورجینال تهیه کنید. درک نحوه کنار هم قرار گرفتن این قطعات، مانند آنچه در بالا آمد، به شما امکان می‌دهد با اطمینان تشخیص دهید نه حدس بزنید.