نحوه اندازه‌گیری کورس میله‌فشاری ترمز

برای اندازه‌گیری کورس میله‌فشاری ترمز، چرخ‌ها را چوک کنید، سیستم را تا حدود ۱۲۰ psi (شارژ کامل عادی) شارژ کنید، موتور را خاموش کنید، ترمزهای فنری را رها کنید و میله‌فشاری را در محل خروج از محفظه ترمز علامت بزنید. با تخلیه فشار مخزن تا بین ۹۰ و ۱۰۰ psi، از یک همکار بخواهید یک اعمال کامل و پایدار ترمز سرویس انجام دهد و مسافت حرکت علامت را اندازه بگیرید. آن مسافت کورس اعمالی است و باید در محدوده حد تنظیم مجدد برای آن محفظه بماند — معمولاً ۱-۳/۴ اینچ (۴۴ میلی‌متر) روی نوع ۲۴ استاندارد و ۲ اینچ (۵۱ میلی‌متر) روی نوع ۳۰ استاندارد.

این یک اندازه‌گیری دو‌دقیقه‌ای با متر و تکه گچ است، و آموزنده‌ترین بررسی است که می‌توانید روی یک ترمز S-cam انجام دهید. هر چیزی بالادست و پایین‌دست محفظه در آن نمایان می‌شود: ضخامت لنت، سایش کاسه‌چرخ، وضعیت بادامک و بوش، شل بودن کلویس و پین، و اینکه آیا تنظیم‌کننده اسلک کارش را درست انجام می‌دهد یا نه.

کورس میله‌فشاری واقعاً چه چیزی را اندازه می‌گیرد

ترمزهای بادی پنوماتیک هستند. فشار هوا در محفظه یک دیافراگم و میله‌فشاری را فشار می‌دهد، میله‌فشاری تنظیم‌کننده اسلک را می‌چرخاند، تنظیم‌کننده اسلک S-cam را می‌پیچاند و بادامک لنگه‌ها را در برابر کاسه‌چرخ باز می‌کند. میله‌فشاری فقط مقدار محدودی حرکت دارد پیش از اینکه دیافراگم در محفظه ته بزند و نیرو نزدیک انتهای آن حرکت به‌شدت افت می‌کند. ترمزی که نزدیک حد کورس خود قرار دارد هنوز کامیون را در یک پارکینگ صاف متوقف می‌کند — فقط ذخیره‌ای برای یک سراشیبی طولانی، کاسه‌چرخ داغ یا توقف اضطراری ندارد و اولین ترمزی است که ضعیف می‌شود.

به همین دلیل بازرسی کورس را اندازه می‌گیرد نه ضخامت لنت. کورس همان یک عددی است که کل مجموعه را همزمان نشان می‌دهد.

کورس اعمالی: اندازه‌گیری‌ای که اهمیت دارد

این کار را روی سطح صاف با ترمزهای سرد انجام دهید. کاسه‌چرخ داغ منبسط شده و عددی کاذب و طولانی به شما می‌دهد.

1. چرخ‌های جلو و عقب را چوک کنید. شما در حال رها کردن ترمزهای پارک هستید.
2. سیستم را تا شارژ کامل، حدود ۱۲۰ psi، شارژ کنید، سپس موتور را خاموش کنید.
3. شیرهای داشبورد را فشار دهید تا ترمزهای فنری رها شوند و میله‌فشاری‌ها کاملاً جمع شوند.
4. پدال را بزنید تا فشار مخزن بین ۹۰ و ۱۰۰ psi قرار گیرد. بالاتر از نقطه هشدار هوای کم نزدیک ۶۰ psi و به‌طور کامل بالاتر از محدوده ۲۰ تا ۴۵ psi که ترمزهای فنری خودشان شروع به اعمال می‌کنند، بمانید.
5. میله‌فشاری را با گچ یا رنگ درست در محل خروج از محفظه علامت بزنید، یا یک مرجع ثابت مانند مرکز پین کلویس انتخاب کنید.
6. از همکار بخواهید یک اعمال کامل ترمز انجام دهد و نگه دارد. از سطح محفظه تا علامت اندازه بگیرید، یا مسافت حرکت علامت را اندازه بگیرید، در حالی که خط‌کش را موازی میله‌فشاری نگه می‌دارید.
7. هر سر چرخ را ثبت کنید. روی هر ترمز تکرار کنید — یک چرخ چیزی درباره کل اکسل به شما نمی‌گوید.

هرگز با ترمزهای فنری رهاشده و بدون چوک زیر خودرو نروید و از قوس تنظیم‌کننده اسلک دور بمانید در حالی که همکار روی پدال است.

دو جزئیات بیشتر از هر چیز دیگری اندازه‌گیری‌ها را خراب می‌کنند. اول، میله‌فشاری باید در موقعیت اعمالی نزدیک به ۹۰ درجه نسبت به بازوی تنظیم‌کننده اسلک باشد؛ نصب نادرست زاویه، حرکت را هدر می‌دهد و طولانی نشان می‌دهد. دوم، اختلاف بیش از حدود ۱/۴ اینچ (۶ میلی‌متر) بین دو طرف یک اکسل، خودش یک نقص است حتی اگر هر دو عدد قبول شوند — آن اکسل هنگام ترمزگیری کشیده خواهد شد.

کورس آزاد: بررسی سریع

کورس آزاد فقط لقی قبل از تماس لنگه با کاسه‌چرخ را اندازه می‌گیرد و نیازی به هوا یا همکار ندارد. با ترمزهای فنری رهاشده و چرخ‌های چوک‌شده، یک اهرم روی تنظیم‌کننده اسلک بگذارید و میله‌فشاری را از محفظه بیرون بکشید تا احساس تماس لنگه با کاسه‌چرخ کنید. مسافت حرکت میله‌فشاری را اندازه بگیرید.

بیشتر ترمزهای بادامک با تنظیم‌کننده اسلک دستی حدود ۱/۲ تا ۵/۸ اینچ (۱۳ تا ۱۶ میلی‌متر) کورس آزاد می‌خواهند، اما عدد سازنده اکسل یا ترمز مرجع است. تقریباً هیچ به معنای چسبیدن یا تنظیم بیش از حد ترمز است؛ زیاد به معنای فرار فاصله است.

خواندن این دو با هم

حدود تنظیم بر اساس اندازه محفظه

حدود به نوع محفظه و کورس نامی بستگی دارند، پس قبل از قضاوت درباره عدد، محفظه را شناسایی کنید. محفظه‌های گیره‌ای کورس‌بلند علامت‌گذاری شده‌اند — پورت‌های ورودی هوای مربعی، شناسایی ذوزنقه‌ای یا برچسب‌دار و کورس نامی حک‌شده روی بدنه. رفتار با یک محفظه کورس‌بلند به‌عنوان استاندارد، یا برعکس، رایج‌ترین راه رد کردن یک ترمز سالم یا قبول کردن یک ترمز خراب است.

محفظه‌های پیچی و ترمزهای دیسکی بادی اعداد خود را دارند، و کتابچه سرویس فعلی سازنده خودرو مرجع اکسل خاص شماست. برای پیچی و اندازه‌های کمترمعمول، جدول کامل حدود تنظیم ترمز را ببینید.

با یک خوانش طولانی چه باید کرد

این‌ها آستانه‌های اجرایی هستند، نه اهداف. ترمزی که در حد اندازه‌گیری شده از قبل یک نقص در کمین است، و ۲۰ درصد یا بیشتر از ترمزهای سرویس یک خودرو که خراب باشند، همان چیزی است که واحد را در یک بازرسی جاده‌ای از سرویس خارج می‌کند. روی یک ترکیب با ده ترمز، دو سر چرخ خراب کافی است.

اگر ترمز از تنظیم‌کننده اسلک دستی استفاده می‌کند، آن را به محدوده مجاز برگردانید و با اندازه‌گیری دوباره بررسی کنید — تنظیم تنظیم‌کننده اسلک را ببینید. اگر از تنظیم‌کننده اسلک خودکار استفاده می‌کند، به‌سادگی آن را نچرخانید. یک ASA که اجازه داده کورس طولانی شود علتی دارد: تنظیم‌کننده گیرکرده یا خشک، کلویس یا براکت لنگر فرسوده، کلاچ داخلی خراب، بوش‌های بادامک فرسوده یا لنت‌های در پایان عمر. تنظیم دستی علامت را برای چند صد مایل بازنشانی می‌کند و عیب را از بازرسی بعدی پنهان می‌کند.

اشتباهاتی که خوانش‌های اشتباه تولید می‌کنند

• اندازه‌گیری ترمزهای داغ درست بعد از یک سرازیری — کاسه‌چرخ‌های منبسط‌شده طولانی می‌خوانند.
• اعمال پدال با فشار به‌طور قابل‌توجه زیر ۹۰ psi، که کورس را کمتر از واقع نشان می‌دهد.
• استفاده از یک اعمال جزئی یا پمپاژشده به‌جای یک اعمال کامل و نگه‌داشته‌شده.
• روشن گذاشتن موتور به‌طوری که گاورنر بین قطع ورودی نزدیک ۱۰۰ تا ۱۱۰ psi و قطع خروجی نزدیک ۱۲۰ تا ۱۳۵ psi در طول اندازه‌گیری چرخه می‌زند.
• اندازه‌گیری با زاویه نسبت به میله‌فشاری، یا از نقطه مرجعی که حرکت می‌کند.
• فراموش کردن رها کردن ترمزهای فنری، پس میله هرگز از موقعیت واقعی جمع‌شده خود شروع نمی‌کند.

اعداد را یادداشت کنید. کورس ثبت‌شده در هر فاصله سرویس یک بررسی قبول/رد را به یک روند سایش تبدیل می‌کند، و سر چرخی که ۱/۸ اینچ بین سرویس‌ها رشد می‌کند خیلی قبل از تبدیل شدن به یک تخلف به شما چیزی می‌گوید.