Πώς να Μετρήσετε τη Διαδρομή Ράβδου Ώθησης Φρένων

Για να μετρήσετε τη διαδρομή ράβδου ώθησης φρένων, βάλτε τάκους στους τροχούς, φορτίστε το σύστημα σε κανονική πλήρη φόρτιση περίπου 120 psi, σβήστε τον κινητήρα, απελευθερώστε τα ελατηριωτά φρένα, και σημαδέψτε τη ράβδο ώθησης εκεί όπου βγαίνει από τον θάλαμο φρένου. Με την πίεση δεξαμενής να έχει πέσει κάπου μεταξύ 90 και 100 psi, ζητήστε από βοηθό να κάνει πλήρη, σταθερή ενεργοποίηση φρένου υπηρεσίας και μετρήστε πόσο μετακινήθηκε το σημάδι. Αυτή η απόσταση είναι η εφαρμοσμένη διαδρομή, και πρέπει να παραμένει εντός του ορίου επαναρύθμισης για εκείνον τον θάλαμο — συνήθως 1-3/4 in (44 mm) σε τυπικό Type 24 και 2 in (51 mm) σε τυπικό Type 30.

Είναι μια μέτρηση δύο λεπτών με μεζούρα και ένα κομμάτι κιμωλίας, και είναι ο πιο ενημερωτικός έλεγχος που μπορείτε να κάνετε σε φρένο S-cam. Ό,τι βρίσκεται πριν και μετά τον θάλαμο φαίνεται σε αυτήν: πάχος φερμουίτ, φθορά τυμπάνου, κατάσταση εκκεντροφόρου και δαχτυλιδιών, τζόγος περόνης και πείρου, και αν ο ρυθμιστής διαδρομής κάνει σωστά τη δουλειά του.

Τι μετρά πραγματικά η διαδρομή ράβδου ώθησης

Τα αερόφρενα είναι πνευματικά. Η πίεση αέρα στον θάλαμο σπρώχνει διάφραγμα και ράβδο ώθησης, η ράβδος ώθησης κινεί τον ρυθμιστή διαδρομής, ο ρυθμιστής διαδρομής στρίβει τον εκκεντροφόρο S, και ο εκκεντροφόρος απλώνει τις σιαγόνες πάνω στο τύμπανο. Η ράβδος ώθησης έχει πεπερασμένη διαδρομή πριν το διάφραγμα «τερματίσει» στον θάλαμο, και η δύναμη πέφτει απότομα προς το τέλος αυτής της διαδρομής. Ένα φρένο κοντά στο όριο διαδρομής του ακόμα σταματά το φορτηγό σε επίπεδο χώρο στάθμευσης — απλώς δεν έχει πλέον απόθεμα για μακρά κατηφόρα, καυτό τύμπανο, ή απότομο φρενάρισμα, και είναι το φρένο που «ξεθυμαίνει» πρώτο.

Γι' αυτό ο έλεγχος μετρά τη διαδρομή αντί το πάχος φερμουίτ. Η διαδρομή είναι η μία τιμή που αντικατοπτρίζει όλο το σύνολο ταυτόχρονα.

Εφαρμοσμένη διαδρομή: η μέτρηση που μετράει

Κάντε αυτό σε επίπεδη επιφάνεια με τα φρένα κρύα. Ένα καυτό τύμπανο έχει διασταλεί, και θα σας δώσει ψευδώς μεγάλη τιμή.

1. Βάλτε τάκους στους τροχούς εμπρός και πίσω. Πρόκειται να απελευθερώσετε τα φρένα στάθμευσης.
2. Φορτίστε πλήρως το σύστημα, περίπου 120 psi, μετά σβήστε τον κινητήρα.
3. Πατήστε τις βαλβίδες ταμπλό για να απελευθερώσετε τα ελατηριωτά φρένα ώστε οι ράβδοι ώθησης να είναι πλήρως ανασυρμένες.
4. Ξοδέψτε πίεση με το πεντάλ μέχρι η πίεση δεξαμενής να είναι μεταξύ 90 και 100 psi. Μείνετε πάνω από το σημείο προειδοποίησης χαμηλού αέρα κοντά στα 60 psi και αρκετά πάνω από τη ζώνη 20-45 psi όπου τα ελατηριωτά φρένα αρχίζουν να ενεργοποιούνται μόνα τους.
5. Σημαδέψτε τη ράβδο ώθησης με κιμωλία ή χρώμα ακριβώς εκεί που βγαίνει από τον θάλαμο, ή επιλέξτε σταθερό σημείο αναφοράς όπως το κέντρο του πείρου περόνης.
6. Ζητήστε από βοηθό να κάνει πλήρη ενεργοποίηση φρένου και να την κρατήσει. Μετρήστε από την όψη του θαλάμου μέχρι το σημάδι, ή μετρήστε πόσο μετακινήθηκε το σημάδι, κρατώντας τον χάρακα παράλληλα με τη ράβδο ώθησης.
7. Καταγράψτε κάθε άκρο τροχού. Επαναλάβετε σε κάθε φρένο — ένας τροχός δεν σας λέει τίποτα για τον άξονα.

Ποτέ μην μπαίνετε κάτω από όχημα με απελευθερωμένα ελατηριωτά φρένα χωρίς τάκους, και μείνετε μακριά από το τόξο του ρυθμιστή διαδρομής όσο βοηθός βρίσκεται στο πεντάλ.

Δύο λεπτομέρειες χαλάνε τις περισσότερες μετρήσεις. Πρώτον, η ράβδος ώθησης πρέπει να είναι κοντά σε 90 μοίρες ως προς τον βραχίονα του ρυθμιστή διαδρομής στην εφαρμοσμένη θέση· μια κακή γωνία τοποθέτησης σπαταλά διαδρομή και δίνει μεγαλύτερη ένδειξη. Δεύτερον, διαφορά πλευρά-με-πλευρά μεγαλύτερη από περίπου 1/4 in (6 mm) στον ίδιο άξονα είναι από μόνη της βλάβη, ακόμα κι αν και οι δύο μετρήσεις περνούν — εκείνος ο άξονας θα τραβήξει κατά το φρενάρισμα.

Ελεύθερη διαδρομή: ο γρήγορος έλεγχος

Η ελεύθερη διαδρομή μετρά μόνο τον τζόγο πριν οι σιαγόνες αγγίξουν το τύμπανο, και δεν χρειάζεται αέρα ούτε βοηθό. Με τα ελατηριωτά φρένα απελευθερωμένα και τους τροχούς με τάκους, γαντζώστε λοστό στον ρυθμιστή διαδρομής και μοχλεύστε τη ράβδο ώθησης έξω από τον θάλαμο μέχρι να νιώσετε τις σιαγόνες να ακουμπούν το τύμπανο. Μετρήστε πόσο κινήθηκε η ράβδος ώθησης.

Τα περισσότερα φρένα εκκεντροφόρου με χειροκίνητο ρυθμιστή διαδρομής θέλουν περίπου 1/2 έως 5/8 in (13-16 mm) ελεύθερης διαδρομής, αλλά η τιμή του κατασκευαστή άξονα ή φρένου υπερισχύει. Σχεδόν καθόλου διαδρομή σημαίνει ότι το φρένο τρίβει ή είναι υπερρυθμισμένο· πολλή σημαίνει ότι το διάκενο έχει «ξεφύγει».

Ανάγνωση των δύο μαζί

Όρια ρύθμισης ανά μέγεθος θαλάμου

Τα όρια εξαρτώνται από τον τύπο θαλάμου και την ονομαστική διαδρομή, οπότε αναγνωρίστε τον θάλαμο πριν κρίνετε την τιμή. Οι θάλαμοι μακράς διαδρομής τύπου σφιγκτήρα φέρουν σήμανση — τετράγωνες θύρες εισόδου αέρα, τραπεζοειδής ή ετικέτα αναγνώρισης, και η ονομαστική διαδρομή χαραγμένη στο σώμα. Η αντιμετώπιση θαλάμου μακράς διαδρομής ως τυπικού, ή το αντίστροφο, είναι ο πιο συχνός τρόπος για να αποτύχει ένα καλό φρένο ή να περάσει ένα κακό.

Οι θάλαμοι τύπου μπουλονιού και τα δισκόφρενα αέρα χρησιμοποιούν δικές τους τιμές, και το τρέχον εγχειρίδιο σέρβις του κατασκευαστή οχήματος είναι η αυθεντία για τον δικό σας άξονα. Δείτε τον πλήρη πίνακα ορίων ρύθμισης φρένων για τύπου μπουλονιού και λιγότερο συνηθισμένα μεγέθη.

Τι να κάνετε με μεγάλη ένδειξη

Αυτά είναι όρια ελέγχου, όχι στόχοι. Ένα φρένο μετρημένο στο όριο είναι ήδη βλάβη που περιμένει να συμβεί, και το να είναι το 20 τοις εκατό ή περισσότερο των φρένων υπηρεσίας ενός οχήματος ελαττωματικά είναι αυτό που θέτει τη μονάδα εκτός λειτουργίας σε έλεγχο δρόμου. Σε συνδυασμό με δέκα φρένα, δύο κακά άκρα τροχού αρκούν.

Αν το φρένο χρησιμοποιεί χειροκίνητο ρυθμιστή διαδρομής, ρυθμίστε τον πίσω στις προδιαγραφές και ελέγξτε ξανά μετρώντας — δείτε ρύθμιση ρυθμιστή διαδρομής. Αν χρησιμοποιεί αυτόματο ρυθμιστή διαδρομής, μην τον στρίβετε απλώς προς τα μέσα. Ένας ASA που άφησε τη διαδρομή να μεγαλώσει έχει μια αιτία: κολλημένος ή ξηρός ρυθμιστής, φθαρμένη περόνη ή βραχίονας αγκύρωσης, κατεστραμμένος εσωτερικός συμπλέκτης, φθαρμένα δαχτυλίδια εκκεντροφόρου, ή φερμουίτ στο τέλος της ζωής τους. Η χειροκίνητη ρύθμιση επαναφέρει το σύμπτωμα για λίγες εκατοντάδες μίλια και κρύβει τη βλάβη από τον επόμενο έλεγχο.

Λάθη που παράγουν λανθασμένες ενδείξεις

• Μέτρηση καυτών φρένων αμέσως μετά από κατηφόρα — τα διεσταλμένα τύμπανα δίνουν μεγάλη ένδειξη.
• Εφαρμογή του πεντάλ με πίεση αρκετά κάτω από τα 90 psi, που δίνει μικρότερη ένδειξη διαδρομής.
• Χρήση μερικής ή «αντλημένης» ενεργοποίησης αντί για μία πλήρη, κρατημένη ενεργοποίηση.
• Αφήνοντας τον κινητήρα αναμμένο ώστε ο ρυθμιστής να συνεχίζει να κυκλώνει μεταξύ σύνδεσης κοντά στα 100-110 psi και αποσύνδεσης κοντά στα 120-135 psi κατά τη μέτρηση.
• Μέτρηση υπό γωνία ως προς τη ράβδο ώθησης, ή από σημείο αναφοράς που μετακινείται.
• Ξεχνώντας να απελευθερώσετε τα ελατηριωτά φρένα, ώστε η ράβδος να μην ξεκινά ποτέ από την πραγματική ανασυρμένη θέση της.

Καταγράψτε τις τιμές. Η διαδρομή που καταγράφεται σε κάθε διάστημα σέρβις μετατρέπει έναν έλεγχο επιτυχίας/αποτυχίας σε τάση φθοράς, και ένα άκρο τροχού που μεγαλώνει κατά 1/8 in μεταξύ σέρβις σας λέει κάτι πολύ πριν γίνει παράβαση.