MOT ve DVSA Muayenesinde Hava Fren Testi: Neler Kontrol Edilir

İngiltere'de yıllık testte — sürücülerin hâlâ "HGV MOT" dediği testte — hava fren sistemi üç şekilde değerlendirilir: bir fren performans testi (genellikle Yetkili Test Tesisi'nde silindirli fren testi), şarj süresini, regülatör çalışmasını, kaçağı ve uyarı cihazlarını kapsayan bir pnömatik sistem kontrolü ve kompresörden fren haznelerine kadar her bileşenin görsel ve araç altı muayenesi. Ölçülen frenleme verimi gerekli yüzdenin altındaysa, sistem sızdırıyorsa veya düzgün şarj olmuyorsa, ya da herhangi bir tek bileşen büyük veya tehlikeli kusur olarak kaydedilecek kadar arızalıysa araç başarısız olur. DVSA denetçileri aynı standartları yol kenarında da uygular; ancak sonuç orada reddedilmiş bir test sertifikası değil, bir men bildirimidir.

"MOT" ile HGV ve PSV yıllık testi arasındaki fark

Kesin olarak MOT, 3,5 tona kadar olan otomobil, hafif ticari araç ve hafif araçların testidir. Hava frenli ağır yük taşıtları, otobüsler, otokarlar ve dorseler, bir ATF'de veya DVSA tesisinde DVSA tarafından yürütülen yıllık teste tabidir; ilk test ilk tescilden 12 ay sonra ve sonrasında her 12 ayda bir yapılır. Dorseler kendi başlarına test edilir ve kendi test kayıtlarını taşır.

Hava-üzeri-hidrolik frenli hafif bir araç — bazı at römorku ve kurtarma gövdeleri — bunun yerine sınıf 7 MOT'tan geçer, ama denetçi yine de hava tarafının şarj olup olmadığını, basıncı tutup tutmadığını ve doğru uyarıp uyarmadığını kontrol eder. Her iki durumda da yıllık test bir anlık görüntüdür, bir işletme lisansının gerektirdiği periyodik güvenlik muayenelerinin yerini tutmaz; DVSA orada da bir fren performans değerlendirmesi bekler.

Fren performans testi

Silindirli fren testi (RBT) varsayılan yöntemdir. Her tekerlek silindirlerde çalıştırılır, fren kademeli olarak uygulanır ve makine, o dingile binen ağırlığa karşı her tekerlekteki frenleme kuvvetini kaydeder. Bundan denetçi servis, yedek ve park freni verimini, ayrıca her dingildeki dengesizliği hesaplar.

Silindirli test pratik olmadığında bir deselerometre yol testine izin verilir; dorseler için DVSA, yüklü bir silindirli fren testi yerine performans kanıtı olarak EBPMS (Elektronik Fren Performans İzleme Sistemi) raporlarını kabul eder.

Yükün önemi

Yüksüz hava frenli bir araç, tam fren kuvveti gelişmeden çok önce silindirlerde tekerleklerini kilitleyebilir, bu da makinenin yanıltıcı derecede düşük bir rakam kaydetmesine neden olur. DVSA rehberliği, fren testinin dingiller üzerinde anlamlı bir yükle yapılması gerektiğini, bunun sıklıkla en az tasarım dingil ağırlığının %65'i olarak belirtildiğini söyler. Boş gelmek, frenleri sağlam olan bir araçta kolayca başarısız olmanın bir yoludur.

Hava sistemi kontrolleri

Performans testinin yanı sıra, denetçi pnömatik sistemin kendisi üzerinden çalışır:

• Şarj süresi — kompresör sistemi düşük basınçtan regülatör kesme noktasına makul bir sürede şarj etmelidir. Yavaş şarj, aşınmış bir kompresöre, sızdıran bir unloader'a veya kısıtlı bir regülatör hattına işaret eder.
• Regülatör çalışması — kesme ve devreye girme üreticinin bandı içinde olmalı, kesmede kurutucudan net bir tahliye ile birlikte. Çoğu ağır araçta kesme yaklaşık 8 ila 9 bar (kabaca 120-135 psi), devreye girme yaklaşık 7 ila 7,6 bar (kabaca 100-110 psi) civarındadır, ama aracın servis verisi geçerlidir.
• Kaçak — sistem tam şarjlıyken (tipik olarak yaklaşık 8 bar, 120 psi'ye yakın), motor durdurulmuş ve fren pedalı tam basılıyken, basınç düşüşü belirlenen bir süre boyunca tanımlı bir sınır içinde kalmalıdır. Kombinasyonlara tek araca göre biraz daha fazlası tanınır. Duyulabilir herhangi bir kaçak araştırılır.
• Düşük hava uyarısı — zil ve lamba, basınç düştükçe genellikle yaklaşık 4 ila 4,5 bar (yaklaşık 60-65 psi) civarında çalışmalı ve yeniden şarjda doğru şekilde sönmelidir.
• Otomatik devreye girme — hazne basıncı düştükçe yay frenler otomatik olarak devreye girmeli ve dorse, kaybedilen bir servis hattında otomatik olarak frenlemelidir.
• ABS ve EBS — uyarı lambaları kontak açılışında yanmalı ve hem çekicide hem dorsede doğru şekilde sönmelidir.

Bunların çoğu, bir sürücünün günlük çevre kontrolünde ele aldığı şeylerle örtüşür, bu yüzden disiplinli bir hava fren sefer-öncesi muayenesi rutini bunların çoğunu test gününden çok önce yakalar.

Yaygın hava fren arıza noktaları

Strok sınırları hazne türü ve boyutuna göre değişir, bu yüzden bir kural-of-thumb yerine takılı donanımın gerçek rakamına göre ölçün — fren ayar limitleri tablosu yaygın boyutları kapsar.

Yol kenarı kontrolleri ve men bildirimleri

DVSA denetim durakları aynı standartları uygular. Denetçiler taşınabilir bir fren testi yapabilir, yükü kontrol edebilir, aracın altını muayene edebilir ve EBS'yi sorgulayabilir. Kusurlar bir kusur değerlendirme ölçeğinde sınıflandırılır ve işletmeciye düzeltme için kısa bir pencere veren bir gecikmeli men bildirimi veya aracı olduğu yerde durduran bir anında men bildirimi ile sonuçlanır. Hem men bildirimleri hem de yıllık test sonuçları, filonun ne sıklıkta durdurulacağını belirleyen İşletmeci Uyum Risk Puanı'nı besler.

Bir denetçi tarafından yol kenarında bulunduğunda, avlu içinde rutin bir atölye işi olacak bir fren kusuru bir men bildirimi, bir kurtarma faturası ve bir OCRS darbesi haline gelir.

Kuzey Amerika'ya sefer yapan işletmeciler kendi eşiklerine sahip paralel bir rejimle karşılaşır; DOT fren muayenesi ve trafikten men kriterleri farklı sayılar kullanır, bu yüzden İngiltere rakamlarını taşımayın.

Hava frenli bir aracı test için hazırlamak

1. Tüm hazneleri tahliye edin ve ne çıktığına bakın. Temiz, kuru hava hedeftir; su veya yağ, önce kurutucunun veya kompresörün ilgilenilmesi gerektiği anlamına gelir.
2. Sistemi şarj edin, şarj süresini not edin, sonra regülatör kesme ve devreye girmeyi ve temiz bir kurutucu tahliyesini doğrulayın.
3. Fren pedalı tam basılıyken statik bir kaçak testi yapın, sonra bir dorseye bağlıyken tekrarlayın.
4. Basıncı düşürün ve düşük hava uyarısının çalıştığını ve yay frenlerin otomatik devreye girdiğini doğrulayın.
5. Her haznedeki itme kolu strokunu ölçün ve otomatik ayarlayıcıların ayarlama yaptığını kontrol edin.
6. Tüm boru döşemesini, bağlantıları, hazneleri ve montaj donanımını aşınma, korozyon ve sağlamlık açısından muayene edin.
7. Aracı düzgün şekilde yükleyin ve evrakları getirin: plakalama detayları, kullanılıyorsa EBPMS raporu ve bakım kaydı.

Buradaki basınç ve strok rakamları yalnızca gösterge amaçlı tipik aralıklardır: ayarları üreticinin servis verisi belirler ve sistemin nasıl değerlendirildiğini güncel DVSA Muayene Kılavuzu ve Yol Uygunluğunu Sürdürme Rehberi belirler. Buradaki bir rakam bu belgelerden farklıysa, DVSA yayını yetkilidir.