آزمون ترمز بادی در MOT و بازرسی DVSA: چه چیزی بررسی می‌شود

در آزمون سالانه بریتانیا — آنچه بیشتر رانندگان هنوز آن را «MOT سنگین» می‌نامند — سیستم ترمز بادی به سه روش ارزیابی می‌شود: یک آزمون عملکرد ترمز (معمولاً تست ترمز غلتکی در یک مرکز آزمون مجاز)، یک بررسی سیستم پنوماتیک شامل زمان شارژ، عملکرد گاورنر، نشتی و هشداردهنده‌ها، و یک بازرسی بصری و زیر خودرو از هر جزء از کمپرسور تا محفظه‌های ترمز. اگر راندمان ترمزگیری اندازه‌گیری‌شده زیر درصد الزامی باشد، یا سیستم نشتی داشته یا به‌درستی شارژ نشود، یا هر جزء منفردی به‌اندازه‌ای معیوب باشد که به‌عنوان نقص عمده یا خطرناک ثبت شود، خودرو مردود می‌شود. بازرسان DVSA همان استانداردها را در کنار جاده اعمال می‌کنند، جایی که نتیجه یک اخطار توقیف است نه رد گواهی آزمون.

«MOT» در برابر آزمون سالانه HGV و PSV

به‌طور دقیق، MOT آزمون خودروی سواری، ون و خودروهای سبک تا ۳.۵ تن است. خودروهای باری سنگین ترمز بادی، اتوبوس‌ها، کوچ‌ها و تریلرها از آزمون سالانه عبور می‌کنند که توسط DVSA در یک ATF یا سایت DVSA انجام می‌شود، با اولین آزمون ۱۲ ماه پس از اولین ثبت‌نام و هر ۱۲ ماه پس از آن. تریلرها به‌طور مستقل آزمون می‌شوند و رکورد آزمون خودشان را دارند.

خودروی سبک با ترمز هوا-روی-هیدرولیک — برخی تریلرهای اسب و بدنه‌های نجات — به‌جای آن از MOT کلاس ۷ عبور می‌کند، اما بازرس همچنان بررسی می‌کند که سمت هوا شارژ می‌شود، فشار را حفظ می‌کند و به‌درستی هشدار می‌دهد. در هر صورت آزمون سالانه یک عکس لحظه‌ای است، نه جایگزینی برای بازرسی‌های ایمنی دوره‌ای که مجوز اپراتور الزامی می‌کند، جایی که DVSA همچنین ارزیابی عملکرد ترمز را انتظار دارد.

آزمون عملکرد ترمز

تست ترمز غلتکی (RBT) روش پیش‌فرض است. هر چرخ روی غلتک‌ها می‌چرخد، ترمز به‌تدریج اعمال می‌شود، و دستگاه نیروی ترمزگیری در هر چرخ را در برابر وزن اعمال‌شده روی آن محور ثبت می‌کند. از این داده، بازرس راندمان ترمز سرویس، ثانویه و پارک، به‌علاوه عدم توازن در هر محور را محاسبه می‌کند.

در جایی که تست غلتکی عملی نباشد، تست جاده‌ای شتاب‌سنج مجاز است، و برای تریلرها DVSA گزارش‌های EBPMS (سیستم پایش عملکرد ترمز الکترونیکی) را به‌عنوان شاهد عملکرد به‌جای تست ترمز غلتکی با بار می‌پذیرد.

چرا بار اهمیت دارد

خودروی ترمز بادی بدون بار اغلب چرخ‌هایش را روی غلتک‌ها بسیار پیش از توسعه نیروی ترمز کامل قفل می‌کند، بنابراین دستگاه عددی گمراه‌کننده و پایین ثبت می‌کند. راهنمای DVSA این است که تست ترمز باید با بار معناداری روی محورها انجام شود — که معمولاً حداقل ۶۵٪ وزن طراحی محور ذکر می‌شود. حضور بدون بار راهی آسان برای مردود شدن خودرویی است که ترمزهایش سالم است.

بررسی‌های سیستم هوا

در کنار آزمون عملکرد، بازرس خود سیستم پنوماتیک را بررسی می‌کند:

• زمان شارژ — کمپرسور باید سیستم را از فشار پایین تا قطع گاورنر در زمان معقولی شارژ کند. شارژ کند نشان‌دهنده کمپرسور فرسوده، آنلودر نشتی یا خط گاورنر محدود است.
• عملکرد گاورنر — قطع و وصل باید در محدوده سازنده باشد، با تخلیه واضح از خشک‌کن هنگام قطع. در بیشتر خودروهای سنگین قطع حدود ۸ تا ۹ بار (تقریباً ۱۲۰–۱۳۵ psi) و وصل حدود ۷ تا ۷.۶ بار (تقریباً ۱۰۰–۱۱۰ psi) است، اما داده سرویس خودرو تعیین‌کننده است.
• نشتی — با سیستم کاملاً شارژ (معمولاً حدود ۸ بار، نزدیک ۱۲۰ psi)، موتور خاموش و شیر پدال کاملاً اعمال‌شده، افت فشار باید در محدوده معینی در بازه زمانی مشخص بماند. ترکیب‌ها کمی بیشتر از خودروی تکی مجازند. هر نشتی شنیدنی بررسی می‌شود.
• هشدار افت فشار — بازر و چراغ باید هنگام افت فشار عمل کنند، معمولاً حدود ۴ تا ۴.۵ بار (حدود ۶۰–۶۵ psi)، و باید هنگام شارژ مجدد به‌درستی پاک شوند.
• اعمال خودکار — ترمزهای فنری باید با افت فشار مخزن به‌طور خودکار اعمال شوند، و تریلر باید با از دست رفتن خط سرویس به‌طور خودکار ترمز کند.
• ABS و EBS — چراغ‌های هشدار باید هنگام روشن شدن سوئیچ روشن شوند و به‌درستی خاموش شوند، هم روی کشنده و هم روی تریلر.

بیشتر این موارد همان چیزی است که راننده در بازرسی روزانه دور خودرو انجام می‌دهد، پس یک روتین منظم بازرسی پیش از سفر ترمز بادی بیشتر آن را مدت‌ها پیش از روز آزمون شناسایی می‌کند.

نقاط رایج خرابی ترمز بادی

حدود استروک با نوع و اندازه محفظه متفاوت است، پس در برابر عدد سخت‌افزار واقعاً نصب‌شده اندازه بگیرید نه یک قاعده سرانگشتی — جدول حدود تنظیم ترمز اندازه‌های رایج را پوشش می‌دهد.

بررسی‌های کنار جاده و توقیف‌ها

اجرای DVSA همان استانداردها را در توقف‌ها اعمال می‌کند. بازرسان می‌توانند تست ترمز قابل‌حمل انجام دهند، بار را بررسی کنند، زیر خودرو را بازرسی کنند و EBS را استعلام کنند. نقص‌ها روی مقیاس ارزیابی نقص درجه‌بندی می‌شوند و منجر به یک توقیف تأخیری می‌شوند که به اپراتور مهلت کوتاهی برای رفع می‌دهد، یا یک توقیف فوری که خودرو را همان‌جا متوقف می‌کند. هر دو توقیف و نتایج آزمون سالانه به امتیاز ریسک انطباق اپراتور می‌روند که تعیین می‌کند ناوگان چقدر متوقف می‌شود.

نقصی در ترمز که در حیاط یک کار روتین کارگاهی است، وقتی بازرس آن را در کنار جاده پیدا کند به یک توقیف، صورت‌حساب یدک‌کش و ضربه به OCRS تبدیل می‌شود.

اپراتورهایی که به آمریکای شمالی می‌روند با یک رژیم موازی با آستانه‌های خودش مواجه می‌شوند؛ بازرسی ترمز DOT و معیارهای توقیف خودرو از اعداد متفاوتی استفاده می‌کند، پس اعداد بریتانیا را جابه‌جا نکنید.

آماده‌سازی خودروی ترمز بادی برای آزمون

1. همه مخازن را تخلیه کنید و ببینید چه چیزی خارج می‌شود. هوای تمیز و خشک هدف است؛ آب یا روغن یعنی خشک‌کن یا کمپرسور ابتدا نیاز به توجه دارد.
2. سیستم را شارژ کنید، زمان شارژ را یادداشت کنید، سپس قطع و وصل گاورنر و تخلیه تمیز خشک‌کن را تأیید کنید.
3. یک تست نشتی استاتیک با شیر پدال کاملاً اعمال‌شده انجام دهید، سپس با تریلر متصل تکرار کنید.
4. فشار را تخلیه کنید و تأیید کنید هشدار افت فشار عمل می‌کند و ترمزهای فنری به‌طور خودکار اعمال می‌شوند.
5. استروک میله فشار را روی هر محفظه اندازه بگیرید و بررسی کنید تنظیم‌کننده‌های شل خودکار در حال جبران هستند.
6. همه لوله‌کشی، اتصالات، مخازن و سخت‌افزار نصب را برای ساییدگی، زنگ‌زدگی و ایمنی بازرسی کنید.
7. خودرو را به‌درستی بارگیری کنید و مدارک را بیاورید: جزئیات پلاک، گزارش EBPMS در صورت استفاده، و سابقه نگهداری.

اعداد فشار و استروک در اینجا فقط محدوده‌های معمول برای راهنمایی‌اند: داده سرویس سازنده تنظیمات را حاکم می‌کند، و راهنمای بازرسی فعلی DVSA و راهنمای حفظ قابلیت جاده‌روی نحوه ارزیابی سیستم را حاکم می‌کنند. هرجا عددی در اینجا با آن اسناد متفاوت باشد، انتشار DVSA مرجع است.