روش گریسکاری تنظیم‌کننده‌ها و بوش‌های کم‌بست S

تنظیم‌کننده را از گریسخور آن و کم‌بست S را از گریسخورهای بوش میل‌بادامک آن گریس بزنید تا گریس تازه از کاسه‌نمدها بیرون بزند — این پرج تمام هدف کار است، زیرا آب و شن جاده را از بوش خارج می‌کند، نه فقط پر کردن آن. بیشتر ناوگان‌ها این کار را در هر سرویس نگهداری پیشگیرانه A/B، تقریباً هر ۲۵٬۰۰۰ مایل یا فصلی در کار بین‌شهری و ماهانه یا بیشتر در کار کاری و آفرود انجام می‌دهند. از گریس‌پاش دستی و گریس شاسی لیتیوم-کمپلکس EP با درجه NLGI شماره ۱ یا ۲ استفاده کنید مگر سازنده قطعه چیز دیگری مشخص کرده باشد.

واقعاً چه چیزی روی ترمز اصلی گریس می‌خورد

افراد می‌گویند «تنظیم‌کننده‌ها را گریس بزن» و همان‌جا متوقف می‌شوند، اما تنظیم‌کننده تنها یکی از نقاط سایشی است که ترمز اصلی نوع کم‌بست S را آزادانه حرکت نگه می‌دارد. یک بوش میل‌بادامک خشک، خیلی زودتر از تنظیم‌کننده خشک، ترمز را گیر می‌اندازد.

برخی تنظیم‌کننده‌ها و بوش‌های بادامک جدیدتر برای عمر کاری آب‌بندی شده‌اند و اصلاً گریسخور ندارند. اگر گریسخوری نیست، آن را سوراخ نکنید یا گریس را از کاسه‌نمد عبور ندهید — شماره قطعه را بررسی کرده و برگه سرویس سازنده را دنبال کنید.

چه گریسی استفاده شود

گریس شاسی فشار-بالای لیتیوم-کمپلکس NLGI شماره ۲ بیشتر کاربردها را پوشش می‌دهد. در هوای سرد پایدار، NLGI شماره ۱ بهتر پمپ می‌شود و به سمت دور بوش می‌رسد به‌جای اینکه در محفظه بماند. برخی سازندگان ترمز، به‌ویژه برای کار کاری با گرمای بالا، گریس‌های سنتتیک و تقویت‌شده با مولیبدن را مشخص می‌کنند.

سه قانون مهم‌تر از برند روی تیوپ هستند:

• غلیظ‌کننده‌های ناسازگار را مخلوط نکنید. گریس‌های لیتیوم و پلی‌اوره می‌توانند به شکل توده‌ای شبیه صابون جدا شوند که دیگر بار را تحمل نمی‌کند. اگر نوع گریس را تغییر می‌دهید، گریس قدیمی را کاملاً پرج کنید.
• از گریس‌پاش بادی فشار بالا روی بوش‌های بادامک استفاده نکنید. کاسه‌نمد داخلی بادامک را جابه‌جا کرده و گریس را به سمت لنت‌ها می‌راند. گریس‌پاش دستی، با ضربات یکنواخت.
• گریس را از سطوح اصطکاکی دور نگه دارید. لنت‌های آلوده یا کاسه‌ترمز چرب باعث گیرکردن و ترمزگیری ناهموار می‌شوند، و بازرسی که گریس روی لنت ببیند آن را گزارش می‌کند.

روش گریسکاری

1. چرخ‌ها را مهار کرده و خودرو را ایمن کنید. سیستم هوا را تا فشار کاملاً شارژ عادی بسازید — حدود ۱۲۰ psi در بیشتر کامیون‌ها، با قطع گاورنر جایی در محدوده ۱۲۰ تا ۱۳۵ psi — تا ترمزها بتوانند اعمال و آزاد شوند.
2. ترمزدستی را آزاد کنید تا کم‌بست S در حالت آرام قرار گیرد و بوش‌ها بار نداشته باشند. بادامکی که سفت روی بوش خود نگه داشته شده، گریس را یکنواخت نمی‌پذیرد.
3. پیش از تماس کوپلر، هر گریسخور را تمیز کنید. فشار دادن کثیفی به داخل بوش کل کار را خراب می‌کند.
4. ابتدا بوش‌های میل‌بادامک را گریس بزنید. آرام پمپ کنید تا گریس تازه در کاسه‌نمد سر بادامک و در براکت ظاهر شود. با اولین پرج متوقف شوید.
5. تنظیم‌کننده را گریس بزنید تا گریس تازه در کاسه‌نمد ظاهر شود. خروج ابتدایی آب و لجن زنگ در یک واحد بی‌توجه‌شده طبیعی است — تا زمانی که تمیز جاری شود ادامه دهید.
6. گریس پرج‌شده را پاک کنید. اگر روی جا بماند، شن ساینده جاده را جمع کرده و به ترکیب سنباده تبدیل می‌شود.
7. ترمزها را چند بار اعمال و آزاد کنید، سپس بررسی کنید که هر میل‌فشار کامل و سریع بازمی‌گردد. بازگشت کند پس از گریس تازه نشان‌دهنده میله خمیده، فنر بازگشت ضعیف یا بادامک گیرکرده است، نه مشکل روانکاری.
8. کورس میل‌فشار را اندازه‌گیری کنید و پیش از تأیید نهایی PM با حد تنظیم مجدد آن نوع و اندازه محفظه مقایسه کنید.

چرا بادامک خشک باعث کشیدن و کورس بلند می‌شود

کم‌بست S باید در هر دو جهت آزادانه بچرخد. اعمال ترمز آسان است — این‌ها ترمزهای هوایی هستند و فشار هوای محفظه بسیار قوی‌تر از هر اصطکاکی در بوش است. آزادسازی مشکل‌ساز است، زیرا تنها نیروهایی که بادامک را به عقب می‌کشند، فنرهای بازگشت ترمز و فنر داخلی محفظه هستند. این‌ها در مقایسه ضعیف‌اند.

وقتی یک بوش خشک شده و شروع به زنگ‌زدن می‌کند، آن نیروی بازگشت دیگر کافی نیست. بادامک به‌آرامی آزاد می‌شود یا نیمه‌راه می‌ماند، لنت‌ها با تماس سبک روی کاسه‌ترمز باقی می‌مانند، و شما یک ترمز کشیده خواهید داشت — گرما، لنت‌های شیشه‌ای‌شده، توپی داغ و سوخت بی‌مورد سوخته. روی همان محور، طرفی که آزادانه‌تر حرکت می‌کند کار بیشتری انجام می‌دهد، بنابراین کامیون هنگام ترمزگیری منحرف می‌شود.

مشکل کورس نیز از همین اصطکاک ناشی می‌شود. تنظیم‌کننده خودکار کورس را حس کرده و در حین اعمال، فاصله را می‌گیرد. بادامکی که گیر می‌کند یا دیر بازمی‌گردد، هندسه‌ای را که تنظیم‌کننده می‌خواند تغییر می‌دهد، بنابراین یا کم‌تنظیم می‌کند و کورس بلند باقی می‌گذارد، یا بیش‌تنظیم می‌کند و لنت‌ها را به کاسه‌ترمز نگه می‌دارد. در هر دو حالت، تنظیم‌کننده مقصر خرابی بوش دانسته می‌شود. اگر کورس مدام خارج از حد می‌شود، پیش از محکوم‌کردن تنظیم‌کننده، چرخش بادامک و وضعیت بوش را بررسی کنید.

گریس تنظیم نیست. اگر تنظیم‌کننده خودکار برای رساندن کورس به محدوده مجاز باید دستی به عقب برگردانده شود، چیزی در ترمز اصلی خراب است — بوش‌های فرسوده، لنت‌های خارج از مشخصات، تنظیم‌کننده معیوب، یا مشکل محفظه. تنظیم دستی یک واحد خودکار اقدامی موقت برای حرکت خودرو است، نه تعمیر.

چه مدت، بر اساس چرخه کاری

فاصله زمانی بیشتر با میزان مواجهه با آب و کثیفی تعیین می‌شود تا مسافت طی‌شده:

• بین‌شهری، آب‌وهوای خشک: هر سرویس PM، تقریباً فصلی یا هر ۲۵٬۰۰۰ مایل.
• منطقه‌ای و شهری با توقف‌های مکرر: هر PM، با بررسی کورس بین سرویس‌ها به دلیل تعداد بالای چرخه.
• عملیات زمستانی با نمک جاده: فاصله را کوتاه‌تر کنید؛ آب‌نمک زمستانی بوش‌های بادامک را سریع‌تر از مسافت از بین می‌برد.
• کاری، کمپرسی، میکسر، جنگل‌داری، آفرود: ماهانه یا بیشتر، و پس از هر عبور از آب عمیق یا شستشوی فشاری شاسی.

در حین گریسکاری چه چیزی بررسی شود

گریسکاری لحظه طبیعی برای شناسایی زودهنگام مشکلات است. سر کم‌بست S را بگیرید و لقی شعاعی بوش‌ها را بررسی کنید — تکان محسوس یعنی بوش‌ها نیاز به تعویض دارند. اسپلاین‌های سر بادامک و اسپلاین‌های تنظیم‌کننده را از نظر سایش بررسی کنید. مطمئن شوید پین‌های دسته بیضی‌شکل نشده‌اند و کوتر پین‌ها یا نگه‌دارنده‌ها موجودند. تأیید کنید براکت لنگر بازوی کنترل تنظیم‌کننده محکم و بدون ترک است، زیرا براکت شل باعث می‌شود تنظیم‌کننده خودکار کاملاً از تنظیم بازبماند.

کار را با اندازه‌گیری کورس در هر چرخ با اعمال کامل به پایان برسانید و هر مورد نزدیک به حد را یادداشت کنید. اگر یک چرخ خارج از حد است، علت زمینه‌ای را برطرف کنید و روش صحیح را در راهنمای تنظیم تنظیم‌کننده دنبال کنید، نه فقط چرخاندن شش‌گوش و ادامه دادن. گشتاور، حدود کورس و درجه روان‌کننده بر اساس محور و سازنده ترمز متفاوت است، بنابراین دفترچه سرویس فعلی سازنده خودرو همیشه مرجع نهایی است.