آیا زیر ۲۶,۰۰۰ پوند به مجوز ترمز بادی نیاز دارید؟

طبق قوانین فدرال، خیر. «مجوز ترمز بادی»ای که رانندگان درباره‌اش صحبت می‌کنند، اصلاً یک مجوز نیست - حذف محدودیت L روی گواهینامه رانندگی تجاری است، و این محدودیت اصلاً فقط روی CDL وجود دارد. اگر وسیله دارای رتبه GVWR ۲۶,۰۰۰ پوند یا کمتر باشد، پلاکارد مواد خطرناک نداشته باشد و برای حمل ۱۶ نفر یا بیشتر شامل راننده طراحی نشده باشد، هیچ CDLای لازم نیست، پس هیچ مدرک فدرال ترمز بادی برای به‌دست آوردن وجود ندارد - حتی وقتی کامیون ترمز نیوماتیک کامل دارد.

این کف فدرال است، نه کل داستان. ایالت‌ها به رانندگان غیر-CDL خودشان مجوز می‌دهند، یک مشت ایالت الزامات ترمز بادی خودشان را اضافه می‌کنند، و محاسبات وزن افراد بیشتری را از خود قانون گیر می‌اندازد.

چرا یک محدودیت است، نه مجوز

طبق 49 CFR 383.95، اگر آزمون مهارت CDL خود را در وسیله‌ای بدون ترمز بادی بگیرید، ایالت باید یک محدودیت ترمز بادی روی گواهینامه مهر بزند - کد L روی بیشتر گواهینامه‌ها. با آن محدودیت نمی‌توانید یک وسیله نقلیه تجاری مجهز به ترمز بادی را برانید. حذف آن سه چیز را می‌طلبد: قبولی در آزمون دانش ترمز بادی، شناسایی و بازرسی اجزای ترمز بادی طی بازرسی پیش از سفر، و انجام آزمون مهارت و جاده در وسیله‌ای که واقعاً ترمز بادی دارد. راهنمای آزمون ترمز بادی CDL ما آنچه ممتحنان دنبال می‌کنند را توضیح می‌دهد، و مرور مجوز ترمز بادی بخش کاغذبازی را پوشش می‌دهد.

یک جزئیات رانندگان کامیون متوسط را غافلگیر می‌کند: تعریف فدرال سیستم ترمز بادی هر ترمزی که به‌طور کامل یا جزئی بر اساس اصل ترمز بادی کار می‌کند را شامل می‌شود. هوا-روی-هیدرولیک هم حساب می‌شود. یک شاسی ۳۳,۰۰۰ پوندی با سیستم هوا-روی-هیدرولیک از نظر مجوز، وسیله ترمز بادی است، حتی اگر انتهای چرخ‌ها هیدرولیک باشند.

خط ۲۶,۰۰۱ پوند واقعاً کجا می‌افتد

GVWR رتبه‌ای است که سازنده برای وسیله مشخص کرده، نه وزنی که امروز روی ترازو دارد. سبک راندن کلاس گواهینامه شما را پایین نمی‌آورد.

وسایل سبکی که همچنان ترمز بادی دارند

تجهیزات زیادی زیر آستانه CDL از ترمز نیوماتیک استفاده می‌کند: شاسی‌های کلاس ۶ و ۷ مشخص‌شده با هوا، اتوبوس‌های شاتل و فعالیت قدیمی‌تر، تجهیزات آتش‌نشانی و امداد، برخی کامیون‌های تأسیساتی و بوم‌دار، و تریلرهای ترمز بادی کشیده‌شده پشت تراکتورهای متوسط. موتورهوم‌های ساخته‌شده روی شاسی تجاری رایج‌ترین نمونه خصوصی هستند. در همه این موارد سیستم دقیقاً مانند کامیون سنگین رفتار می‌کند - کمپرسوری که مخازن را شارژ می‌کند، گاورنری که کمپرسور را به چرخه می‌اندازد، و ترمزهای فنری که منتظر تنظیم شدن هستند اگر فشار افت کند.

پیچیدگی ایالت به ایالت

قانون فدرال استاندارد CDL را تعیین می‌کند، اما ایالت‌ها همه‌چیز زیر آن را کنترل می‌کنند. چند ایالت یک جزء دانش ترمز بادی به کلاس‌های غیر-CDL اضافه می‌کنند، برخی گواهینامه کلاس A یا B غیرتجاری برای کاروان‌ها و ماشین‌های کشاورزی با تست ترمز بادی خودشان صادر می‌کنند، و چند ایالت کلاً CDL را برای رانندگان مزرعه، آتش‌نشان یا نظامی معاف می‌کنند بدون اینکه به آموزش ترمز بادی بپردازند. اپراتورهای فقط درون‌ایالتی نیز ممکن است استاندارد سنی یا پزشکی متفاوتی نسبت به رانندگان بین‌ایالتی داشته باشند. قبل از فرض اینکه معافید، ایالت خودتان را بررسی کنید - تفکیک ایالت به ایالت جای شروع است.

خارج از ایالات متحده منطق اغلب برعکس می‌شود. استان‌های کانادایی مجوز ترمز بادی را به تجهیزات گره می‌زنند، نه وزن: کد Z در انتاریو، Q در آلبرتا و کد ۱۵ در بریتیش کلمبیا برای رانندگی هر وسیله ترمز بادی‌داری لازم است، پس یک کامیون سبک که در اوهایو نیاز به چیز اضافه‌ای ندارد، در انتاریو به یک دوره و آزمون عملی نیاز دارد.

قانونی و ماهر یکسان نیستند

خطر بزرگ‌تر زیر ۲۶,۰۰۰ پوند یک اخطاریه نیست - راننده‌ای است که هرگز سیستم را یاد نگرفته. یک وسیله ترمز بادی متوقف نمی‌شود چون شما مایع را در یک خط فشار دادید؛ متوقف می‌شود چون هوای فشرده ذخیره‌شده به محفظه‌ها اندازه‌گیری می‌شود، و اعداد به شما می‌گویند آن ذخیره سالم است یا نه. یک سیستم سالم تا تقریباً ۱۲۰ psi شارژ می‌شود، با قطع گاورنر جایی در محدوده ۱۲۰ تا ۱۳۵ psi و وصل مجدد حدود ۱۰۰ تا ۱۱۰ psi. چراغ و بازر هشدار کم‌بودن هوا نزدیک ۶۰ psi زنده می‌شوند. اگر هوا را از دست دادن ادامه یابد، ترمزهای فنری خودشان تنظیم می‌شوند، معمولاً همان‌طور که فشار در محدوده ۲۰ تا ۴۵ psi افت می‌کند - که محافظت است، نه خرابی، اما چیزی نیست که بخواهید در سرازیری ورودی بزرگراه اتفاق بیفتد.

هیچ‌کدام از این‌ها برای راننده‌ای که از وانت آمده شهودی نیست. حتی جایی که آزمونی لازم نیست، قبل از اولین سفر یک بررسی کامل نشتی و شارژ انجام دهید، و توالی را در بررسی هفت‌مرحله‌ای ترمز بادی یاد بگیرید. همان روالی است که ممتحنان استفاده می‌کنند، و نقص‌های مهم را پیدا می‌کند.

اشتباهاتی که برای مردم اخطاریه هزینه دارند

• استفاده از وزن ترازو به‌جای GVWR یا GCWR برای تعیین کلاس گواهینامه.
• فراموش کردن واحد کشیده‌شده - رتبه تریلر است که ترکیب را از ۲۶,۰۰۱ پوند عبور می‌دهد.
• فرض معافیت هوا-روی-هیدرولیک از محدودیت ترمز بادی. این‌طور نیست.
• باور اینکه محدودیت L هنگام ارتقای کلاس خودکار حذف می‌شود؛ نمی‌شود، باید در وسیله ترمز بادی‌دار دوباره آزمون بدهید.
• رفتار با موتورهوم شخصی به‌عنوان معاف جهانی بدون خواندن قوانین غیرتجاری ایالت.
• فرض اینکه بدون CDL یعنی بدون نظارت فدرال. قوانین نگهداری، تنظیم ترمز و بازرسی FMCSA به وسایل نقلیه تجاری بالای ۱۰,۰۰۰ پوند در تجارت بین‌ایالتی می‌رسد، و بازرسی جاده‌ای می‌تواند آن کامیون را به‌خاطر نقص ترمز، صرف‌نظر از آنچه گواهینامه راننده می‌گوید، از سرویس خارج کند.

اگر واقعاً باید محدودیت را رفع کنید

روند در مقایسه با CDL اولیه کوتاه و ارزان است. دوباره آزمون دانش ترمز بادی را می‌دهید، شناسایی اجزا و بخش ترمز بادی بازرسی پیش از سفر را نشان می‌دهید، و آزمون مهارت را در وسیله‌ای مجهز به ترمز بادی کامل می‌کنید. بیشتر ایالت‌ها فقط هزینه آزمون مجدد را دریافت می‌کنند. قرض گرفتن یک وسیله تست مناسب معمولاً سخت‌ترین بخش است - آن را قبل از رزرو وقت هماهنگ کنید.