بازرسی هفت‌مرحله‌ای ترمز بادی، گام‌به‌گام

بازرسی هفت‌مرحله‌ای ترمز بادی توالی است که راننده دارای CDL برای اثبات اینکه سیستم ترمز پنوماتیک فشار را حفظ می‌کند، در صورت افت فشار هشدار می‌دهد و ترمزهای فنری را در زمان مناسب اعمال می‌کند، انجام می‌دهد. به ترتیب، هفت مرحله عبارت‌اند از: بررسی کات-این و کات-اوت گاورنر، آزمون نرخ نشت استاتیک، آزمون نرخ نشت اعمال‌شده، آزمون دستگاه هشدار فشار پایین، آزمون نقطه اعمال ترمز فنری (خودکار)، آزمون بازسازی فشار سیستم و آزمون عملکرد ترمز سرویس. بخش‌های افت فشار را با موتور خاموش و چرخ‌های گوه‌گذاری‌شده انجام می‌دهید و باید psi هدف هر مرحله را بدانید، زیرا ممتحن می‌تواند به‌خاطر یک عدد اشتباه هم به همان سرعتی مردودتان کند که به‌خاطر جا انداختن یک مرحله.

آنچه در ادامه می‌آید همان روندی است که یک تکنسین در محوطه انجام می‌دهد، همراه با اعداد قبولی/مردودی مهم. اگر به بستر گسترده‌تر آزمون علاقه‌مندید، راهنمای آزمون ترمز بادی CDL بخش‌های کتبی و بازرسی پیرامون این رویه را پوشش می‌دهد.

پیش از شروع: شارژ و آماده‌سازی

موتور را روشن نگه دارید تا سیستم کاملاً شارژ شود، معمولاً تا حدود 120 psi و نه بالاتر از کات-اوت گاورنر. چرخ‌ها را گوه‌گذاری کنید، سپس برای مراحل افت فشار موتور را خاموش کرده و سوییچ را در وضعیت روشن یا اکسسوری قرار دهید تا گیج‌ها و دستگاه‌های هشدار فعال بمانند. تمام موارد زیر بر پایه یک نقطه شروع کاملاً شارژ و بدون نشتی هوا فرض شده‌اند. اگر سیستم شما از ابتدا تا کات-اوت شارژ نمی‌شود، ابتدا متوقف شده و آن را عیب‌یابی کنید، زیرا کمپرسوری که فشار نمی‌سازد، بقیه بازرسی را بی‌اعتبار می‌کند.

هفت مرحله و اعداد هدف آن‌ها

مرحله ۱ — کات-این و کات-اوت گاورنر

با روشن بودن موتور و در حال ساختن هوا، گیج داشبورد را زیر نظر بگیرید. گاورنر باید کمپرسور را در بازه 120 تا 135 psi از پمپاژ متوقف کند (کات-اوت). سپس با فشارهای مکرر به پدال ترمز سرویس فشار را کم کنید تا گاورنر دوباره اجازه بارگذاری کمپرسور را بدهد؛ آن نقطه کات-این باید حدود 100 تا 110 psi باشد. اعداد پراکنده، بی‌ثبات یا معکوس نشان‌دهنده گاورنر معیوب یا آنلودر است. این مرحله تأیید می‌کند که سیستم پیش از شروع تست نشتی، در محدوده مشخص چرخه می‌زند.

مرحله ۲ — نرخ نشت استاتیک

سیستم را کاملاً شارژ کنید، موتور را خاموش کنید، ترمزها را آزاد کنید (هر دو دکمه را داخل فشار دهید) و بدون لمس پدال، افت فشار را برای یک دقیقه زمان‌سنجی کنید. برای یک کامیون یا اتوبوس تک، افت باید کمتر از حدود 2 psi در دقیقه باشد؛ برای یک کشنده-تریلر یا خودروی مفصلی دیگر، کمتر از حدود 3 psi. بیشتر از آن یعنی نشتی در مخازن، لوله‌ها یا اتصالاتی که مخازن هوا را تغذیه می‌کنند. این سخت‌گیرانه‌ترین و ساکت‌ترین آزمون توالی است، پس پیش از خواندن، بگذارید گیج تثبیت شود.

مرحله ۳ — نرخ نشت اعمال‌شده

همچنان با موتور خاموش و سیستم کاملاً شارژ، پدال ترمز پایی را اعمال و برای یک دقیقه با فشار کامل نگه دارید و دوباره افت را زیر نظر بگیرید. حد اعمال‌شده شل‌تر است چون مدار سرویس را به سمت محفظه‌های ترمز باز کرده‌اید: کمتر از حدود 3 psi برای خودروی منفرد، کمتر از حدود 4 psi برای مفصلی. افت بیش از حد در اینجا به لوله سرویس، شیر پایی، شیر رله یا دیافراگم محفظه ترمز اشاره دارد، نه محازن.

مرحله ۴ — دستگاه هشدار فشار پایین

با موتور خاموش، با پمپاژ پدال ترمز شروع به تخلیه هوای سیستم کنید. هشدار فشار پایین — بازر، چراغ یا ویگ-واگ — باید در یا پیش از حدود 60 psi فعال شود. این همان آلارمی است که به راننده زمان کافی برای توقف ایمن پیش از اعمال شدید ترمزهای فنری می‌دهد، پس یک قبولی/مردودی قطعی است. اگر دیر روشن شود یا اصلاً روشن نشود، خودرو صرف‌نظر از نتیجه بقیه آزمون‌ها ناایمن است.

مرحله ۵ — اعمال خودکار ترمز فنری

کاهش فشار را ادامه دهید تا از نقطه هشدار عبور کند. با افت فشار مخزن به بازه تقریباً 20 تا 45 psi، دکمه‌های پارک و حفاظت کشنده باید خودبه‌خود بیرون بزنند و ترمزهای فنری به‌صورت مکانیکی اعمال شوند. آن اعمال خودکار، کل فرضیه ایمنی یک سیستم بادی است: هوا را از دست بدهید، حرکت را از دست بدهید. اگر دکمه‌ها در آن بازه بیرون نزنند، به شیر حفاظت کشنده یا کنترل ترمز فنری مشکوک شوید.

مرحله ۶ — بازسازی فشار

موتور را روشن کنید و بگذارید کمپرسور با آزاد بودن ترمزها کار کند. از حالت تخلیه‌شده، باید فشار در حدود 45 ثانیه یا کمتر روی یک خودروی منفرد معمولی از 85 به 100 psi برسد؛ به خودروهای مفصلی زمان کمی بیشتر داده می‌شود. بازسازی کند، یا سیستمی که به کات-اوت بازنمی‌گردد، نشانه کمپرسور ضعیف یا فرسوده است و اغلب همراه با دیگر علائم خرابی کمپرسور بروز می‌کند.

مرحله ۷ — بررسی ترمز سرویس

کاملاً شارژ کنید، ترمز دستی را آزاد کنید، با سرعت حدود 5 مایل بر ساعت به جلو حرکت کنید و پدال ترمز پایی را محکم اعمال کنید. خودرو باید مستقیم و بدون کشش به یک طرف، بدون تأخیر و بدون صدای غیرعادی متوقف شود. کشش یا پدال نرم به یک مشکل مکانیکی در ترمز اصلی — تنظیم‌کننده اسلک، محفظه یا لنت — اشاره دارد، نه یک مشکل فشار.

چرا ممتحنان به هر مرحله وزن می‌دهند

مراحل 4 و 5 مراحلی هستند که ممتحنان به‌ندرت از آن‌ها چشم‌پوشی می‌کنند، زیرا هشدار فشار پایین و نقطه اعمال ترمز فنری همان چیزهایی هستند که در صورت از دست رفتن هوا از افسار گسیختگی خودرو جلوگیری می‌کنند. مراحل 2 و 3 ثابت می‌کنند سیستم به اندازه کافی محکم است تا آن هوا را از ابتدا نگه دارد، و مرحله 1 ثابت می‌کند که در محدوده مشخص شارژ مجدد می‌شود. هر مردودی تکی را رد‌کننده در نظر بگیرید: در آزمون مهارت، بخش ترمز بادی را پایان می‌دهد، و در بازرسی کنار جاده، همان نواقص خودرو را خارج از سرویس می‌کنند.

اشتباهات رایجی که رانندگان را مردود می‌کنند

• خواندن زودهنگام گیج. پس از خاموش کردن موتور، فشار به لحظه‌ای برای تثبیت نیاز دارد؛ افت یک‌دقیقه‌ای را از یک عقربه تثبیت‌شده بخوانید.
• مخلوط کردن دو حد نشتی. استاتیک و اعمال‌شده آستانه‌های متفاوتی دارند، و خودروهای مفصلی مجاز بیشتری نسبت به خودروهای منفرد دارند — اشتباه گرفتن آن‌ها نتیجه غلط می‌دهد.
• پرش از توالی هشدار-سپس-فنری. مراحل 4 و 5 باید به ترتیب هنگام کاهش فشار انجام شوند؛ پرش مستقیم به ترمزهای فنری، آزمون هشدار را از قلم می‌اندازد.
• گوه‌گذاری نکردن چرخ‌ها. این رویه در نقاطی با ترمز دستی چرخه‌شده به حالت آزاد اجرا می‌شود، پس گوه‌ها الزامی‌اند.

هفت مرحله را هر بار به همان شکل انجام دهید تا اعداد ملکه ذهنتان شود. اگر هر مرحله از بازه‌های بالا خارج شد، معمولاً اصلاح در بخش شارژ یا سخت‌افزار اصلی ترمز است — با نحوه کارکرد سیستم ترمز بادی شروع کنید تا مشخص شود کدام قطعه مسئول خرابی است.