Ο Έλεγχος Αεροφρένων σε Επτά Βήματα, Βήμα προς Βήμα

Ο έλεγχος αεροφρένων σε επτά βήματα είναι η ακολουθία που εκτελεί ένας οδηγός CDL για να αποδείξει ότι το πνευματικό σύστημα φρένων διατηρεί την πίεση, προειδοποιεί για χαμηλό αέρα και ενεργοποιεί τα ελατηριωτά φρένα όταν πρέπει. Με τη σειρά, τα επτά βήματα είναι: έλεγχος έναρξης και παύσης λειτουργίας του ρυθμιστή, δοκιμή στατικού ρυθμού διαρροής, δοκιμή ρυθμού διαρροής υπό πίεση, δοκιμή της διάταξης προειδοποίησης χαμηλού αέρα, δοκιμή του σημείου αυτόματης ενεργοποίησης των ελατηριωτών φρένων, δοκιμή επαναφόρτισης πίεσης του συστήματος, και δοκιμή λειτουργίας φρένου κίνησης. Ο έλεγχος γίνεται με τον κινητήρα σβηστό για το τμήμα της διαρροής και με τους τροχούς ασφαλισμένους με τάκους, και πρέπει να γνωρίζετε τη στοχευόμενη τιμή psi για κάθε βήμα, καθώς ο εξεταστής μπορεί να σας απορρίψει για λάθος τιμή εξίσου γρήγορα όσο και για ένα βήμα που παραλείψατε.

Ακολουθεί η διαδικασία όπως την εκτελεί ένας τεχνικός στην αυλή, με τις τιμές επιτυχίας/αποτυχίας που έχουν σημασία. Αν θέλετε το ευρύτερο πλαίσιο των εξετάσεων, ο οδηγός εξέτασης αεροφρένων CDL καλύπτει το γραπτό τμήμα και το τμήμα επιθεώρησης γύρω από αυτή τη διαδικασία.

Πριν ξεκινήσετε: φόρτιση και προετοιμασία

Αφήστε τον κινητήρα σε λειτουργία μέχρι το σύστημα να φορτιστεί πλήρως, συνήθως γύρω στα 120 psi και όχι πάνω από την πίεση παύσης του ρυθμιστή. Τοποθετήστε τάκους στους τροχούς, στη συνέχεια σβήστε τον κινητήρα για τα βήματα διαρροής και γυρίστε το κλειδί στη θέση on ή accessory ώστε τα όργανα και οι διατάξεις προειδοποίησης να παραμείνουν ενεργά. Όλα τα παρακάτω προϋποθέτουν πλήρως φορτισμένο και αεροστεγές αρχικό σημείο. Αν το σύστημά σας δεν φτάνει καν στην πίεση παύσης, σταματήστε και διαγνώστε πρώτα αυτό, γιατί ένας συμπιεστής που δεν χτίζει πίεση ακυρώνει την υπόλοιπη διαδικασία.

Τα επτά βήματα και οι στοχευόμενες τιμές τους

Βήμα 1 — Έναρξη και παύση λειτουργίας ρυθμιστή

Με τον κινητήρα σε λειτουργία και το σύστημα να φορτίζει αέρα, παρακολουθήστε το όργανο στο ταμπλό. Ο ρυθμιστής πρέπει να σταματήσει τον συμπιεστή (παύση) κάπου στην περιοχή 120-135 psi. Στη συνέχεια, πιέστε επανειλημμένα το φρένο κίνησης μέχρι ο ρυθμιστής να αφήσει τον συμπιεστή να φορτίσει ξανά· αυτό το σημείο έναρξης πρέπει να είναι γύρω στα 100-110 psi. Ασταθείς, ακανόνιστες ή αντεστραμμένες τιμές υποδεικνύουν ελαττωματικό ρυθμιστή ή βαλβίδα εκφόρτωσης. Αυτό επιβεβαιώνει ότι το σύστημα λειτουργεί εντός προδιαγραφών πριν ξεκινήσετε τη δοκιμή διαρροής.

Βήμα 2 — Στατικός ρυθμός διαρροής

Φορτίστε πλήρως, σβήστε τον κινητήρα, απελευθερώστε τα φρένα (πιέστε και τα δύο κουμπιά προς τα μέσα) και χρονομετρήστε την πτώση πίεσης για ένα λεπτό χωρίς να αγγίξετε το πεντάλ. Για ένα απλό φορτηγό ή λεωφορείο, η πτώση πρέπει να παραμείνει κάτω από περίπου 2 psi σε ένα λεπτό· για ρυμουλκό με ημιρυμουλκούμενο ή άλλο συρμό, κάτω από περίπου 3 psi. Μεγαλύτερη πτώση σημαίνει διαρροή στις δεξαμενές, στις σωληνώσεις ή στα εξαρτήματα που τροφοδοτούν τις δεξαμενές αέρα. Αυτή είναι η αυστηρότερη, πιο ήσυχη δοκιμή στην ακολουθία, οπότε αφήστε το όργανο να σταθεροποιηθεί πριν το διαβάσετε.

Βήμα 3 — Ρυθμός διαρροής υπό πίεση

Με τον κινητήρα ακόμη σβηστό και το σύστημα πλήρως φορτισμένο, πιέστε και κρατήστε πλήρη πίεση στο πεντάλ φρένου για ένα λεπτό και παρακολουθήστε ξανά την πτώση. Το όριο υπό πίεση είναι πιο χαλαρό επειδή έχετε ανοίξει το κύκλωμα κίνησης προς τους θαλάμους φρένων: κάτω από περίπου 3 psi για μονό όχημα, κάτω από περίπου 4 psi για συρμό. Υπερβολική πτώση εδώ υποδεικνύει διαρροή στη γραμμή κίνησης, στη βαλβίδα ποδιού, στη βαλβίδα ρελέ ή στο διάφραγμα του θαλάμου φρένου, παρά στις δεξαμενές.

Βήμα 4 — Διάταξη προειδοποίησης χαμηλού αέρα

Με τον κινητήρα σβηστό, αρχίστε να αδειάζετε τον αέρα από το σύστημα πιέζοντας επανειλημμένα το πεντάλ φρένου. Η προειδοποίηση χαμηλού αέρα — βομβητής, λυχνία ή wig-wag — πρέπει να ενεργοποιείται στα ή πριν τα περίπου 60 psi. Αυτός είναι ο συναγερμός που δίνει στον οδηγό χρόνο να σταματήσει με ασφάλεια πριν ενεργοποιηθούν απότομα τα ελατηριωτά φρένα, οπότε είναι αυστηρό κριτήριο επιτυχίας/αποτυχίας. Αν ενεργοποιηθεί αργά ή καθόλου, το όχημα είναι μη ασφαλές ανεξάρτητα από το πόσο καλά πέρασε ο υπόλοιπος έλεγχος.

Βήμα 5 — Αυτόματη ενεργοποίηση ελατηριωτών φρένων

Συνεχίστε να μειώνετε την πίεση πέρα από την προειδοποίηση. Καθώς η πίεση της δεξαμενής πέφτει περίπου στην περιοχή 20-45 psi, τα κουμπιά χειρόφρενου και προστασίας ρυμουλκού πρέπει να εξέρχονται από μόνα τους και τα ελατηριωτά φρένα πρέπει να ενεργοποιούνται μηχανικά. Αυτή η αυτόματη ενεργοποίηση είναι η βασική αρχή ασφαλείας ενός συστήματος αέρα: χάνεις αέρα, χάνεις κίνηση. Αν τα κουμπιά δεν εξέρχονται σε αυτή την περιοχή, υποψιαστείτε τη βαλβίδα προστασίας ρυμουλκού ή το χειριστήριο ελατηριωτών φρένων.

Βήμα 6 — Επαναφόρτιση πίεσης

Εκκινήστε τον κινητήρα και αφήστε τον συμπιεστή να λειτουργήσει με τα φρένα απελευθερωμένα. Από εκφορτισμένη κατάσταση, πρέπει να φτάσει από 85 σε 100 psi σε περίπου 45 δευτερόλεπτα ή λιγότερο σε ένα τυπικό μονό όχημα· στους συρμούς επιτρέπεται λίγο περισσότερος χρόνος. Αργή επαναφόρτιση, ή σύστημα που δεν φτάνει ξανά στην πίεση παύσης, είναι ένδειξη αδύναμου ή φθαρμένου συμπιεστή και συχνά εμφανίζεται μαζί με άλλα συμπτώματα αστοχίας συμπιεστή.

Βήμα 7 — Έλεγχος φρένου κίνησης

Φορτίστε πλήρως, απελευθερώστε το χειρόφρενο, κινηθείτε προς τα εμπρός στα περίπου 5 mph και πιέστε το πεντάλ φρένου σταθερά. Το όχημα πρέπει να σταματήσει ευθεία χωρίς να τραβάει προς τη μία πλευρά, χωρίς καθυστέρηση και χωρίς ασυνήθιστο θόρυβο. Τράβηγμα ή μαλακό πεντάλ υποδεικνύει μηχανικό πρόβλημα στο σύστημα φρένων — ρυθμιστή τακακιών, θάλαμο ή τακάκια — όχι πρόβλημα πίεσης.

Γιατί οι εξεταστές δίνουν βαρύτητα σε κάθε βήμα

Τα βήματα 4 και 5 είναι αυτά που οι εξεταστές σπάνια παραβλέπουν, επειδή η προειδοποίηση χαμηλού αέρα και το σημείο ενεργοποίησης των ελατηριωτών φρένων είναι αυτά που αποτρέπουν ανεξέλεγκτο όχημα όταν χάνεται ο αέρας. Τα βήματα 2 και 3 αποδεικνύουν ότι το σύστημα είναι αρκετά στεγανό ώστε να κρατά αυτόν τον αέρα, και το βήμα 1 αποδεικνύει ότι επαναφορτίζει εντός προδιαγραφών. Αντιμετωπίστε οποιαδήποτε μεμονωμένη αποτυχία ως αποκλειστική: σε μια εξέταση δεξιοτήτων τερματίζει το τμήμα αεροφρένων, και σε έλεγχο στο δρόμο τα ίδια ελαττώματα θέτουν το όχημα εκτός κυκλοφορίας.

Συνηθισμένα λάθη που αποτυγχάνουν τους οδηγούς

• Ανάγνωση του οργάνου πολύ νωρίς. Η πίεση χρειάζεται λίγο χρόνο για να σταθεροποιηθεί αφού σβήσετε τον κινητήρα· διαβάστε την πτώση του ενός λεπτού από σταθεροποιημένη βελόνα.
• Σύγχυση των δύο ορίων διαρροής. Η στατική και η υπό πίεση διαρροή έχουν διαφορετικά όρια, και οι συρμοί έχουν μεγαλύτερο περιθώριο από τα μονά οχήματα — η ανάμειξή τους δίνει λάθος αποτέλεσμα.
• Παράλειψη της ακολουθίας προειδοποίηση-μετά-ελατηριωτά. Τα βήματα 4 και 5 πρέπει να γίνονται με σειρά καθώς μειώνετε την πίεση· η απευθείας μετάβαση στα ελατηριωτά φρένα παραλείπει τη δοκιμή προειδοποίησης.
• Παράλειψη τοποθέτησης τάκων στους τροχούς. Η διαδικασία περιλαμβάνει απελευθέρωση του χειρόφρενου σε ορισμένα σημεία, οπότε οι τάκοι είναι υποχρεωτικοί.

Εκτελέστε τα επτά βήματα με τον ίδιο τρόπο κάθε φορά και οι τιμές θα γίνουν δεύτερη φύση. Αν κάποιο βήμα βγει εκτός των παραπάνω ορίων, η λύση συνήθως βρίσκεται ανάντη, στο σύστημα φόρτισης ή στα εξαρτήματα του θαλάμου φρένου — ξεκινήστε από το πώς λειτουργεί το σύστημα αεροφρένων για να εντοπίσετε ποιο εξάρτημα ευθύνεται για την αστοχία.