Wymiana przewodu tłocznego sprężarki: materiał, długość, spadek i prowadzenie

Aby wymienić przewód tłoczny sprężarki powietrza, zamontuj przewód na wysoką temperaturę o oryginalnej konstrukcji, długości i średnicy wewnętrznej: wąż PTFE w oplocie stalowym, rurkę miedzianą lub stalową, bądź ich połączenie. Poprowadź go ze stałym spadkiem od portu tłocznego sprężarki do wlotu osuszacza powietrza, z łagodnymi gięciami, bez zagłębień i z amortyzowanymi mocowaniami z dala od ciepła układu wydechowego. Nylonowa rurka hamulcowa nigdy nie jest akceptowalnym zamiennikiem.

Przewód tłoczny to wymiennik ciepła i element odwadniający, a nie tylko instalacja. Przy długotrwałej pracy pod obciążeniem port tłoczny może osiągać temperaturę znacznie powyżej 150°C, podczas gdy osuszacze powietrza ze złożem osuszającym są zwykle przystosowane do powietrza wlotowego o temperaturze nie wyższej niż ok. 71–79°C. Gdy powietrze stygnie po drodze, zawarta w nim woda i olej skraplają się i spływają w stronę osuszacza, który usuwa je podczas przedmuchu przy wyłączeniu regulatora. Jeśli stary przewód był zapchany zwęglonym olejem, warto przejrzeć też nagromadzenie nagaru w przewodzie tłocznym; nowy przewód na sprężarce, która przepuszcza olej, ponownie się zanagli.

Materiał: wąż PTFE w oplocie, miedź lub stal

Instrukcje montażu osuszaczy powietrza zalecają wąż PTFE w oplocie stalowym, rurkę miedzianą lub ich połączenie, stosuje się też rurkę stalową. Dokumentacja techniczna Detroita podaje na przykład wytrzymałość ok. 232°C dla węża PTFE w oplocie podłączonego bezpośrednio do sprężarki. Odtwórz oryginalną konstrukcję zamiast improwizować. Sprężarka porusza się razem z silnikiem na jego mocowaniach, podczas gdy osuszacz zwykle jest zamocowany do ramy, więc sztywny odcinek wymaga elastycznego, oplecionego segmentu między nimi; w przeciwnym razie wibracje pękają rurkę przy złączkach. Gdy znany jest oryginalny numer części, gotowo formowane przewody tłoczne sprężarki w jakości OE eliminują zgadywanie długości, gięć i końcówek.

Dlaczego nigdy nie wolno używać rurki nylonowej

Rurka hamulcowa nylonowa wg SAE J844 jest zwykle przystosowana do ok. 93–121°C, a jej wytrzymałość ciśnieniową podaje się w temperaturze pokojowej. W przewodzie tłocznym zawodzi na trzy sposoby:

• Mięknie. Powyżej dopuszczalnej temperatury rurka traci wytrzymałość na rozerwanie, wybrzusza się i może pęknąć lub wypaść ze złączki.
• Zawodzi w najgorszym momencie. Może przetrwać chłodną, lekką zmianę, a następnie puścić na długim podjeździe lub przy nieszczelności utrzymującej sprężarkę pod obciążeniem.
• Obwisa i się starzeje. Gorący plastik opada w zagłębienia zatrzymujące wodę, a ciepło i opary oleju powodują jego kruchość.

Gdy rurka puści, sprężarka nie może naładować zbiorników. Uruchomienia hamulca obniżają ciśnienie w stronę ostrzeżenia o niskim ciśnieniu przy ok. 60 psi, a siłowniki sprężynowe załączają się przy spadku w zakres 20–45 psi. Złączki wciskane, przeznaczone do rurek nylonowych, są równie nieodpowiednie; dobierz złączki zaciskowe, gwintowane lub stożkowe zgodne z oryginalnym przewodem. Ogólne informacje o rurkach i wężach znajdują się w wężach i złączkach hamulców pneumatycznych.

Długość i średnica wewnętrzna

Długość i średnica decydują o temperaturze powietrza na wlocie osuszacza: dłuższy lub większy przewód chłodzi powietrze skuteczniej, ale zbyt długi kondensuje wewnątrz siebie więcej wody i łatwiej zamarza. Priorytet ma specyfikacja producenta pojazdu. Publikowane wytyczne producentów sprężarek i osuszaczy, przy założeniu normalnego cyklu pracy i umiarkowanego klimatu, mieszczą się w tych zakresach:

Wytyczne osuszaczy WABCO ustalają minimalną średnicę 5/8 cala, 3/4 cala lub większą powyżej ok. 21 CFM wydajności sprężarki, i nie więcej niż ok. 6 m przewodu. Dwa uproszczenia niweczą tę konstrukcję: skrócenie przewodu dla uporządkowania trasy, co kieruje do osuszacza gorące, zaolejone powietrze, oraz wydłużenie go pętlą poniżej portów.

Modyfikacje w klimacie mroźnym

W mroźnej pogodzie ryzyko przesuwa się z ciepła na lód. Wytyczne dostawców dopuszczają krótszy przewód lub izolację wyłącznie na końcu przy osuszaczu, zwykle ok. 0,9 m izolacji rurowej z pianki zamkniętokomórkowej na długich metalowych przewodach; owinięcie całego przewodu niweczy jego chłodzenie. Tam, gdzie lód wciąż tworzy się przy wlocie osuszacza, zastąp kolanko 90 stopni złączką prostą lub 45-stopniową. Podgrzewacz osuszacza chroni zawór przedmuchu, a nie ten przewód; zobacz zamarznięte hamulce pneumatyczne zimą.

Prowadzenie: stały spadek

Woda kondensuje się w przewodzie za każdym razem, gdy sprężarka pracuje pod obciążeniem. Stały spadek prowadzi ją do przodu, gdzie zostanie usunięta przy przedmuchu; zagłębienie, pętla lub podniesienie gromadzi ją, a w mroźną pogodę może zamarznąć w korek lodowy przez noc. Sprężarka pompuje wtedy przeciwko zablokowanemu wylotowi: zawór bezpieczeństwa głowicy, tam gdzie jest zamontowany, odpowietrza układ, a w jednostkach bez niego obciążenie przejmują łożyska korbowodowe.

• Zachowaj stały spadek od portu do osuszacza. Jeśli osuszacz znajduje się na poziomie sprężarki lub wyżej, wyprowadź przewód pionowo z portu tłocznego na potrzebną wysokość, a następnie opuszczaj go do końca.
• Nie dodawaj zaworów, trójników ani odgałęzień, chyba że przewidział je producent pojazdu lub osuszacza.
• Utrzymuj przewód w ruchu powietrza, z dala od ciepła wydechu, turbosprężarki i układu oczyszczania spalin, oraz poza wiązkami przewodów i kablami.
• Podłącz go do portu wlotowego (zasilania) osuszacza; odwrócone podłączenie uniemożliwia budowanie ciśnienia w układzie.

Promień gięcia i złączki

Stosuj tyle gięć, ile wymaga trasa, i żadnych kolanek 90 stopni. Gnij miedź lub stal wyłącznie giętarką z matrycą dobraną do rurki, aby przekrój pozostał okrągły; spłaszczone gięcie dławi przepływ i staje się gorącym miejscem, gdzie zaczyna się tworzyć nagar. Nigdy nie gnij węża PTFE w oplocie ciaśniej niż minimalny promień gięcia podany przez producenta, zwykle kilkukrotność zewnętrznej średnicy węża, a gięcie zaczynaj za tuleją końcówki węża, nie przy niej. Podczas dokręcania przytrzymuj sześciokąt końcówki węża kluczem przeciwtrzymującym; wąż skręcony pod ciśnieniem traci żywotność. Na gwintach stożkowych stosuj uszczelniacz na wysoką temperaturę lub złączki z fabrycznie naniesionym uszczelniaczem, nie taśmę; połączenia kielichowe i z pierścieniem o-ring na powierzchni czołowej uszczelniają się bez tego. Unikaj nagromadzenia adapterów: każde dodatkowe złącze to kolejna droga wycieku i ograniczenie przepływu.

Mocowania i prześwit

Zamocuj sztywny odcinek w każdym oryginalnym punkcie mocowania amortyzowanymi zaciskami, tak by żaden metal nie stykał się z metalem, i dodaj zacisk wszędzie tam, gdzie nowy przewód wisiałby wyłącznie na złączkach. Pozostaw pewien luz na oplecionym odcinku przy nieruchomym silniku; nigdy nie powinien być napięty ani ocierać się o wsporniki, ramę czy silnik. Przewód opierający się o ramę może stukać jak wewnętrzne stukanie sprężarki.

Wymiana krok po kroku

1. Zaparkuj na równym podłożu, wyłącz silnik, podłóż kliny pod koła i spuść powietrze ze wszystkich zbiorników do zera; siłowniki sprężynowe załączają się przy spadku ciśnienia w zakresie 20–45 psi, więc kliny muszą zabezpieczyć pojazd.
2. Poczekaj, aż głowica i przewód ostygną, a następnie powoli poluzuj złączki: przewód i osuszacz mogą utrzymywać resztkowe ciśnienie mimo pustych zbiorników.
3. Oznacz starą trasę i punkty mocowania, porównaj długość, średnicę i końcówki nowego przewodu ze starym, sprawdź oba porty pod kątem nagaru.
4. Zamontuj przewód luźno na obu końcach, sprawdź spadek na całej długości, a następnie dokręć i zamocuj, potwierdzając prześwit od wydechu i ruchomych elementów.
5. Zamknij spusty, uruchom silnik i potwierdź, że ostrzeżenie o niskim ciśnieniu gaśnie powyżej ok. 60 psi w miarę budowania ciśnienia do wyłączenia regulatora, zwykle 120–135 psi. Nasłuchuj prawidłowego przedmuchu osuszacza przy wyłączeniu, a następnie sprawdź szczelność obu końców wodą z mydłem.
6. Obniż ciśnienie hamowaniami do włączenia, ok. 100–110 psi, i potwierdź prawidłowy ponowny rozruch. Po długiej pracy pod obciążeniem termometr dotykowy przy złączce wlotowej osuszacza powinien wskazywać wartość wyraźnie poniżej limitu podanego przez producenta osuszacza. Przy kolejnym przeglądzie sprawdź ponownie zaciski i złączki.