شیر تراز: نحوه عملکرد کنترل ارتفاع تعلیق بادی

شیر تراز تعلیق بادی — که شیر کنترل ارتفاع یا شیر ارتفاع سواری نیز نامیده می‌شود — شاسی را در ارتفاع ثابتی بالای اکسل نگه می‌دارد، صرف‌نظر از میزان بار روی خودرو. این شیر روی شاسی یا یک کراس‌ممبر نصب می‌شود و حرکت تعلیق را از طریق یک میله رابط کوتاه متصل به محفظه اکسل می‌خواند. وقتی شاسی پایین می‌رود، شیر هوا را به کیسه‌های هوا وارد می‌کند؛ وقتی شاسی بیش‌ازحد بالا می‌رود، هوا را به بیرون تخلیه می‌کند. بین این دو عمل، یک نوار خنثی نگه‌داری وجود دارد که شیر در آن هیچ کاری نمی‌کند، و همین است که مانع پمپاژ و تخلیه پیوسته هوا توسط تعلیق می‌شود.

این یک وسیله کنترل بادی است، نه هیدرولیکی، و از همان سیستم هوای فشرده‌ای که ترمزها را تغذیه می‌کند کار می‌گیرد. به همین دلیل شیر تراز نشت‌دار یک مشکل سیستم هوا است، نه فقط یک شکایت مربوط به کیفیت سواری.

شیر تراز واقعاً چه کاری انجام می‌دهد

یک شیر تراز مکانیکی معمولی، یک شیر دوار یا اسپولی سه‌حالته با سه پورت است: تأمین، تحویل (به کیسه‌های هوا) و تخلیه. بازوی شیر که به شفت متصل است، با حرکت اکسل نسبت به شاسی، توسط میله رابط بالا یا پایین کشیده می‌شود.

اغلب شیرها یک تأخیر عمدی چند ثانیه‌ای دارند تا چاله‌ها، ورودی‌های محدب و غلت بدنه باعث چانه‌زدن شیر و اتلاف هوا نشوند. این تأخیر طبیعی است؛ شیری که به هر ناهمواری واکنش نشان می‌دهد، یا اصلاً واکنش نشان نمی‌دهد، ایراد دارد.

در تاندم درایو یا بوگی تریلر، ممکن است یک شیر باشد که هر دو طرف را از طریق یک خط کراس‌اُور تغذیه می‌کند، یا دو شیر، هرکدام برای یک طرف. تعلیق‌های کنترل‌شده الکترونیکی (ECAS/ELC) شیر مکانیکی را با سنسورهای ارتفاع و بلوک سلونوئید تحت کنترل ECU جایگزین می‌کنند، اما منطق یکسان است: پرکردن، نگه‌داری، تخلیه.

ارتباط آن با سیستم ترمز بادی

شیر تراز مستقیماً به یک مخزن ترمز لوله‌کشی نشده است. هوا از کمپرسور از طریق گاورنر و درایر هوا به مخزن تأمین (مرطوب) می‌رود، سپس از طریق یک شیر محافظت فشار به مدارهای جانبی — تعلیق، صندلی، بوق، لوازم جانبی — خارج می‌شود. آن شیر محافظت دروازه‌ای یکطرفه است که زیر یک آستانه معین، معمولاً حدود ۷۰ psi بسته به ساخت، بسته می‌شود، تا اگر خط تعلیق پاره شود، مدارهای ترمز اولیه و ثانویه محافظت‌شده بمانند و خودرو همچنان بتواند بایستد. مشخصات واقعی تنظیم را در مشخصات شاسی بررسی کنید.

دو پیامد عملی از این موضوع نتیجه می‌شود. اول، اگر مدار جانبی گرسنه بماند، تعلیق بلند نمی‌شود تا فشار سیستم بازیابی شود — خودرویی که یک‌شبه می‌نشیند و تا رسیدن گاورنر به نقطه قطع بلند نمی‌شود، طبیعی رفتار می‌کند. در یک کامیون سنگین معمولی، گاورنر معمولاً حدود ۱۲۰ تا ۱۳۵ psi قطع می‌شود و حدود ۱۰۰ تا ۱۱۰ psi وصل می‌شود، با سیستم کاملاً شارژشده نزدیک ۱۲۰ psi.

دوم، هر نشتی از شیر تراز، نشتی روی سیستم هوای خودرو است. باعث چرخش مکرر‌تر کمپرسور می‌شود، و نشتی به‌اندازه کافی بزرگ می‌تواند فشار را به سمت آستانه هشدار کمبود هوا، حدود ۶۰ psi، بکشد. اگر دنبال افت هوا با موتور خاموش هستید، پورت تخلیه شیر تراز باید کنار گلدهندها و محفظه‌های ترمز در فهرست بررسی باشد.

کیسه‌های هوا خودشان طیف وسیعی از فشار را می‌بینند — چند psi وقتی خالی است، بالا رفتن به سمت فشار سیستم در بار کامل قانونی. به همین دلیل شیری که آهسته اندازه‌گیری می‌کند یا یک خط تحویل نیمه‌مسدود، خود را به‌صورت افتادگی زیر بار نشان می‌دهد اما روی شاسی خالی خوب به نظر می‌رسد.

علائم شیر گیرکرده، فرسوده یا نادرست تنظیم‌شده

خرابی شیر را با کیسه هوای خراب اشتباه نگیرید. کیسه پاره‌شده باعث می‌شود شیر مدام پر کند — شیر دارد کارش را داخل یک سوراخ انجام می‌دهد. با پرکردن تعلیق و گوش‌دادن کنار کیسه، نه فقط کنار شیر، ایزوله کنید.

مبانی تنظیم ارتفاع سواری

ارتفاع سواری یک مشخصه است، نه یک سلیقه. معمولاً به‌صورت فاصله‌ای تعریف‌شده بین ریل شاسی (یا یک پد علامت‌گذاری‌شده) و محفظه اکسل یا یک براکت اندازه‌گیری می‌شود، و تلورانس آن تنگ است — اغلب در حدود یک‌چهارم اینچ، حدود ۶ میلی‌متر. همیشه از نقطه اندازه‌گیری و عدد سازنده استفاده کنید.

1. روی کف تراز پارک کنید، بدون بار، گیربکس در خلاص، چرخ‌ها گوه‌گذاری‌شده، ترمز دستی اعمال‌شده.
2. سیستم را تا شارژ کامل، حدود ۱۲۰ psi، بالا ببرید تا مدار جانبی تحت فشار قرار گیرد.
3. ابتدا بازرسی کنید: وضعیت کیسه هوا، میله رابط و بوش‌ها، کمک‌فنرها، سخت‌افزار نصب. پیش از هر تنظیمی، قطعات فرسوده را تعویض کنید.
4. ارتفاع واقعی را در نقطه مشخص‌شده، هر دو طرف، اندازه‌گیری کنید.
5. گیره لینکیج یا تنظیم‌کننده میله را شل کنید، بازوی شیر را به‌سمت پرکردن یا تخلیه بچرخانید تا لازم باشد، سپس آن را به نوار خنثی برگردانید و دوباره گیره بزنید.
6. منتظر بمانید تا تأخیر شیر تمام شود و تعلیق بنشیند، سپس دوباره اندازه بگیرید. تا رسیدن به تلورانس تکرار کنید.
7. تعلیق را با تخلیه و پرکردن دوباره بچرخانید، تأیید کنید ارتفاع ثابت می‌ماند و سخت‌افزار را گشتاور بزنید.

تغییر ارتفاع سواری، بیش از کیفیت سواری را تغییر می‌دهد: زاویه‌های محور محرک، ارتفاع پنجم‌چرخ و کوپلینگ، مسیر خط هوا و هارنس ABS، و کالیبراسیون شیر ترمز بار-محور در صورت وجود. اگر ارتفاع سواری را تغییر دادید، این‌ها را دوباره بررسی کنید.

بسیاری از شاسی‌ها همچنین یک شیر تخلیه دستی دارند تا راننده بتواند تعلیق را برای بارگیری یا کوپل‌کردن تخلیه کند. اگر تعلیق پس از تخلیه دوباره پر نمی‌شود، پیش از محکوم‌کردن شیر تراز، به شیر تخلیه یا خط کنترل آن شک کنید.

تعویض و انتخاب قطعات

برخی طراحی‌ها قابل تعمیر اساسی هستند، برخی مهروموم‌شده، اما وقتی بوش شفت فرسوده شد یا آب‌بندها نشت می‌کنند، تعویض راه‌حل قابل‌اعتماد است. اندازه پورت‌ها و نوع رزوه، هندسه بازو و شفت، جهت چرخش و ویژگی تأخیر را مطابقت دهید — شیری که یکسان به نظر می‌رسد اما نوار مرده متفاوتی دارد، همان ارتفاع را حفظ نخواهد کرد. واحدهای رده OE برای تعلیق‌های معمول کامیون، اتوبوس و تریلر در دسته‌بندی محصول شیر تراز VADEN با شماره‌های متقابل برای کاربردهای معمول OE فهرست شده‌اند.

پس از نصب، خطوط تأمین و تحویل را باد بگیرید، چسب تازه را با احتیاط و فقط روی رزوه‌های مخروطی استفاده کنید، هر اتصال را با صابون تست نشتی کنید و ارتفاع سواری را طبق بالا تنظیم کنید. سپس هوا را تمیز نگه دارید: درایر اشباع و مخازن تخلیه‌نشده به همان سرعتی که شیر تراز قدیمی را از بین بردند، شیر جدید را هم از بین می‌برند.